Менің Отаным - әдемі ел, Қазақстан Республикасы. Бұл бай тарихы, ежелгі мәдениеті және қайталанбас табиғаты бар ұлы мемлекет. Қазақ жерінің кеңдігі кең. Солтүстікте әлі қар жауып тұрса, оңтүстіктегі таулардың етегінде жеміс ағаштары қазірдің өзінде гүлдейді. Солтүстіктегі қайыңды тоғайлар, Бурабайдың мықты қарағайлары, тың жерлердің алтын өрістері, Ұлы даланың сұр мамық шөптері, Алатау мен Тянь-Шаньның биік таулары - менің Қазақстаным. Бұл суреттер мені бұрын-соңды болмаған сұлулығымен таң қалдырады. Мен оларға ешқашан таңданудан бас тартпаймын.
Аспандар мен қарлы таулар бар,
Алтын кеңдіктердің шексіз өрістері.
Ертегі күннің батуы мен жұлдызды түндер
Күннің шығуы арулардың көздері сияқты ашық мен оз елымды жаксы корем
Сотқар мысық.
Күздің бір күнінде Арманның сары ала мысығы үйден шығып бақты аралап жүреді. Бір мезетте ағаш түбінде жүрген кірпіні көзіп шалып қалады. Мысық аңдап кірпінің қасына тақады. Бұны сезіп қалған кірпі дәл сол мезетте денесін жасырып, инелерін шығарып домаланып жатып алды. Мысық оны қозғалта алмады. Ақыр соңында кірпінің арқасынан тырнақтарымен салып қалып еді, қан саулай жөнелді. Мысық жан ұшыра мияулап үйге әзер жеткен еді. Ал кірпі болса мысықтан құтылғанына қуанып тіршілігін жалғастыра берді.
