- Алақай!Демалысқа шықтық!
- Ия!Тоқсанның соңғы күні болса да сабақтар қызықты өтті емес пе?
- Ия,маған да ұнады.Енді қысқы демалыс басталды.Бүгін мұз айдынына барып қайтсақ қайтеді?
- Жарайды,мен қарсы емеспін.Бірақ мен коньки тебе алмаймын ғой.
- Ештеңе етпейді.Мен саған үйретемін.Тек жылы киініп шығуды ұмытпа!
- Әрине.Кездескенше!
Бірнеше сағат өткен соң.
- Тездетейік!Менің тезірек сырғанағым келіп тұр.
- Жарайды.
- Балалар көп екен.Не дегенмен,қысқы демалыс қой.
- Конькиді аяғыңа киіп болсаң,қолыңды маған бер.
- Ия.Күте тұр.
- Әуелі мына тіреуіштерден ұстап теуіп көр...Пәлі,сен тез үйреніп жатырсың!Жаман емес.Келесі де тіреуіштерсіз теуіп көресің жарай ма?
- Алақай!Жарайды,ал сен абайлап теп.Егер құлап қалсаң,мен көмекке келе алмаймын ғой.
- Әрине,уайымдама,досым!
Мейірімділік — адамның өзге біреуге жылылығын, ізгі ниеті мен лебізін білдіру көрінісі. Мейірімділік адамдар арасындағы сыйластық, кең пейілділік, жанашырлық, ізгі ниет секілді қасиеттерге негізделеді. Мейірімділік адамның жоғары адамгершілік белгісі ретінде оның бүкіл тыныс-тіршілігін, жан дүниесін жадырататын, шат-шадыман тіршілігі үшін қажетті аса маңызды қасиеттің бірі болып саналады. “ Мейірімділік, махаббат, қайырымдылық, адалдық секілді ақ жүректен шығады” (Шәкерім). Қазақтың дәстүрлі әдеп жүйесінде мейірімділік адамдар арасындағы адамгершілік, ізгілік пен ізеттілік, имандылық пен инабаттылық секілді асыл қасиеттермен үндестік тапқан. Ж.Баласағұн “кір тигізбей ұста ойыңның өресін, мейірім етсең — мейірімділік көресің” деп мейримдилекке зор ман болген.
Объяснение:
