«Ұл біткеннің бәрі қазанның
түп күйесіндей әкесіне тартып қара болды, қыз жағы өзіме тартып аққұбаша ажарлы
ШЫҚТЫ» деп отыратын еді, жарықтық. Әжем өзінің ұлдарына өңшең аққұбаша
аруларды айттыруға ынтық болған. Соның кесірінен менің әкем Момыш отыз үш
жасына дейін салт басты, сабау қамшылы жүріпті. Әжем оған: - Әй, қара құл, мен
құдайдан саған ай көрікті ақ перизат жолықтырғай деп тілеймін. Тым болмаса,
немерелерімді жиіркенбей сүйейін, - дейді екен. Анасының айтқанын ішінен ұнатпаса
да, әкем оның ырқына көнеді екен. Баласына қанша ұрсып, қатал болса да, әжем менің
әкемді жақсы көріп, мақтан тұтып: - Бұл қара құлдың түрі маған тартпаса да
Жыршы– жыр айтушы, таратушы. Қазақ ауыз әдебиетінде өлең, жыр шығаратын, қисса, толғау, дастан айтатын адамдар “жырау”, “жыршы”, “ақын”, “өлеңші” “термеші” деп аталған.
Жыр - кең мағынада, поэзиялық шығармалардың жалпы атауы. Көне түркі тіліндегі "иыр" сөзі де қазіргі "поэзия" терминінің мағынасында қолданылған. Бұл атау дәл осы мағынада қазірғі қарақалпақ, қырғыз, ноғай, қарашай, балқар, башқұрт, татар, тағы басқа түркі тілдерінде әлі күнге дейін қолданылады;2) тар мағынада - қазақ халық поэзиясындағы 7 - 8 буынды өлең өлшемі, поэзиялық шығарма жанры. Қазақ ауыз әдебиетіндегі батырлар жыры, тарихи жырлар, лиро эпостык жырлар, жоқтаулар, жыраулар поэзиясы, толғаулар, термелер, тағы басқа түгелдерлік поэзияның осы өлшемдегі үлгісіне құрылған.
