Еңбекші халықтың ғасырлар бойы жасап келген өмір тәжірибесі, оның мәдениеті мен салты, әдеті мен ғұрпы, шаруашылық кәсібінің түрлері, тілінің шебер ерекшелігі қамтылған халық ауыз әдебиетінің ерекше түрі – ертегілердің бала тәрбиесінде алатын орны орасан зор. Мұны көп ғасыр бойына халықтың ұмытпай сақтап келуінің, сүйе айтып, сүйсіне тыңдауының өзі-ақ дәлелдей түседі.
Ертегілер – халық өмірін бейнелейтін фантастикалық негізге құрылған оқиғалы көркем шығарма. Онда табиғаттың а жұмбақ болып келген сан алуан құбылыстары айтылады, үстем тап өкілдерінің зұлымдық, қастандық әрекеттері әшкере етіледі, тыңдаушысын өмір күресіне бастайды, адам арманының жарқын болашағына жөн сілтейді. Ертегіден халықтың әр кездегі тұрмыс-тіршілігі, қоғамдық өмірі, ой-арманы, дүние танудағы түсінігі мен көзқарасы көрініп отырады.
Бізді қоршаған барлық табиғат. Ауа, жер, су, таулар, орман, теңіз, Қалжыр, құстар, ормандағы аңдар - осының барлығы табиғат. Біз жиі айтамыз: "Табиғат - біздің үйіміз". Басқаша - біздің өмір сүру ортасы. Ал біз өмір сүруге, яғни өмір сүруге, жақсы өмір сүруге, бақытты өмір сүруге, біздің өмір сүру ортасы дұрыс болуы тиіс: су мен ауа таза, ағаштар, аңдар және құстар - сау, тастар - қауіпсіз болуы тиіс.
Алайда, бұл сұлулық бізге өте байланысты екенін ұмытамыз, біз оған қалай қараймыз. Егер адамдар ғаламшарды үлкен қоқыс үйіндісіне айналдыруды тоқтатпаса, мұның барлығы болмайды.
