Нұрәлі мен Кемел ата-әжесінен молбазарлық алып келді.
-Атамнан сыйға домбыра алдым, қараңыз,-деп мақтанды Кемел.
-Менің әжемнен алған тақиям қалай? Өте сәнді мен?- деп мақтаңды Нүрәлі.
- Бізге ештеңе жоқ па?- деп сұрады анасы балалардан.
- Әжемнен сізге базарлық бар. Қоржыннан алыңыз. Оларды қаладан табу қиын.Мінеки , айран, ірімшік, құрт,қаймақ, бауырсақ,- деді Кемел қуанып.
-Әке, сіз торсықтан қымыз құйып ішіңіз,- деді Нұрәлі.
Ата-аналары балаларына риза болды.
-Балаларым,сендерге көп рақмет,бақытты болыңдар,-деп алғыс айтты әкелері.
-Балаларым... айналдым, мұңдай балаларды әлемде таппайсың - деді аналары.
