Куратно от оркернетом, к катуда орташа жай-күйі климат деп аталады «Клема» сөзі грек тілінен аударғанда «ылди, еніс» мағынасын білдіреді. Яғни климат жер
бетіне түсетін жылу мөлшері мен күн сәулесінің түсу бұрышын анықтайды. Күн көкжиекте
неурлым жоғары болса, күн сәулесінің түсу бұрышы да соғұрлым үлкен және сондыктан жер
бет жаксы кызады. Ыстык, коңыржай және суық климат түрлері бар. Экватор ауданында
комат ыстык, ол жерде Күн жыл бойы көкжиек үстінде жоғары орналасқан, сондыктан жер
беті күн сәулесінің көп мөлшерін қабылдайды. Ыстық климатта жыл маусымы жок және жыл
бойы жаз болып тұрады.
Бұл жерде климат ыстық немесе ылғалды, сондықтан жылусүйгіш өсімдіктер тез өсем,
олардың гүлдеуі мен жемістеуі жыл маусымымен байланысты емес.
Сіз бен біз қоңыржай климатта өмір сүреміз, ол жерде күн сәулесінің түсу бұрышы экваторға
қарағанда аз. Сондықтан жер беті аз жылу қабылдайды. Қоңыржай климатта жыл маусымдары
анық көрінеді. Өсімдіктер қыс кезінде өсуін тоқтатып, жапырақтары түседі. Жәндіктерде де
тыныштық кезең туады, кейбір жануарлар ұйқыға кетеді. Көптеген құстар жылы жакка
ұшады, ал қалған жануарлар қысқа қорек жинайды. Ауа райы өзгереді, ал климатка
тұрактылык тән.
1) Мәтіннен сын есімдерді табыңыз. Найдите прилагательные в тексте​

Заилийский Алатау, хребет Северного ТяньШаня до второй половины века называли «Небесные горы». «Горы словно висели в небе светом, писал известный путешественник и географ Средней Азии и Казахстана П. П. СеменовТянь Шанский. Острые пики, тяжелые пирамиды, грандиозные купола, ломаные и округлые перевалы казались сплошной стеной, воздвигнутой на краю земли». Действительно, такое впечатление возникает, когда впервые видишь Заилийский Алатау, подъезжая К АлмаАте. Могучей грядой с белоснежными вершинами поднимается он над городом, который раскинулся у его подножий. А если посмотреть схему гор ТяньШаня, то сразу станет понятным современное название хребта. Чуть извилистой лентой обозначена река Или, а за ней, несколько ниже, черным контуром выделена дуга хребта, обращенная на юг. Эти две линии соединены тонкими ниточками притоками ли, которые орошают поля и берут свое начало на вершинах Заилийского Алатау.

Здесь, в скальноледниковом поясе, образуются мощные по своей разрушительной силе селевые потоки, нередки обвалы и сход снежных лавин.

Ғабит Мүсірепов бүгінгі Солтүстік Қазақстан облысының Жамбыл ауданындағы Жаңажол ауылында дүниеге келген. Орта жүздің керей тайпасының Сибан руынан шыққан[1].

Алғашқыда ауыл молдасынан арабша хат танып, жастайынан әуелі екі жылдық ауылдық орыс мектебін, кейін төрт жылдық жоғары басқыш орыс мектебін бітіреді.

Орыс мектебінде жүргенде орыстың атақты ақын жазушыларының шығармаларын оқып білуі, ауыл мектебінде өзін оқытқан әдебиетші мұғалім Бекет Өтетілеуовтың әсер ықпалы болашақ жазушының әдебиетке ерекше ықылас аударуына септігін тигізеді.

Орынбордағы рабфакта оқып жүргенде ол әдеби білімін, эстетикалық сезімін одан сайын жетілдіре түседі. Осында өткізген 1923 – 26 жылы Орынбордағы жұмысшы факултетінде Сәбит Мұқановпен бірге оқыды дәне Сәкен Сейфуллинмен танысты.

1927 жылы Омбы ауылшаруашылығы интернатын бітірді;

1927 – 28 жылы Бурабай орман шарушылық техникумында оқытушы;

1928 – 32 жылдары Қазақ мемлекеттік ба бас редакторы;

1933 жылы - Қазақ АКСР Халық ағарту комиссариаты өнер секторының меңгерушісі ();

1934 жылдан “Қазақ әдебиеті” және “Социалистік Қазақстан” (қазіргі “Егемен Қазақстан”) (1935) газеттерінде бас редактор;

1936 жылы - Қазақ Өлкелік комитетінде ба з бөлімі меңгерушісінің орынбасары;

1937 жылдан Қазақстан Компартиясы саяси-ағарту бөлімінің меңгерушісі;

1938 – 55 жылдары бірыңғай шығармашылық жұмыстармен айналысқан;

1956 – 57 жылы “Ара – Шмель” журналының бас редакторы;

1956 – 61 жылдары Қазақстан Жазушылар одағы басқармасының 1-хатшысы;

1958 жылдан КСРО Министрлер Кеңесі жанындағы әдебиет, өнер және архитектура салалары бойынша Лениндік және Мемлекеттік сыйлық жөніндегі комитеттің мүшесі;

1964 – 66 жылдары Қазақстан Жазушылар одағы басқармасының 1-хатшысы;

1959 – 85 жылдары КСРО Жазушылар одағы басқармасының хатшысы