Көшпелілердің рухани мәдениетінің өз даму ерекшеліктері бар. Ол көшпелілердің тіршілік қарекетінің, тұрмысының ерекшеліктерінен туындайды. Кейбір батыстық зерттеушілер: «Көшпелілер өз бетінше мәдени құндылықтар жасауға кабілетсіз, олар тек басып алған отырықшы халықтардың мәдениетін қабылдайды. Ал отырықшы халықтардың мәдениеті оларға өгей мәдениет болып қала береді», — дейді. Бұл — мүлде қате пікір. Көшпелілер өз тұрмыс-әрекетіне лайықты мәдениет қалыптастырған. Көшпелілердің материалдық мәдениеті көші-қонға ыңғайланып жасалған. Мұндай таза көшпелі мәдениет үлгілеріне біз жиналмалы, жығып-тігуі өте жеңіл киіз үйді, ер-тұрман, ат әбзелдерін, теріден, ағаштан жасалған ыдыс-аяқтарын, бесігін, басқа да тұрмыстық заттарын жатқызамыз. Көшпелілердің рухани мәдениеті тіптен бай. Мал шаруашылығы — егіншілікке қарағанда бұқара халықтың барлығы қамтылмайтын, қамтылғанның өзінде көшпелі қауымның бос уақыты көбірек болатын шаруашылық түрі. Сонымен қатар көшпелілер отырықшыларға қарағанда табиғатқа жақынырақ, онымен өмір сүрген. Көшпелілерде табиғатқа негізделген дүниетаным, ақынжандылық, қиялшылдық, түптеп келгенде, шығармашылықпен ойлау жүйесі қатты дамыды. Бұл қасиеттердің қалыптасуына, көрініс тауып, іске асуына көшпелі өмір объективті түрде көбірек жағдай туғызды. Септик және коптик жалғаулар табу​

8 наурызға анамызға сыйлық.

Бүгінгі шуақты көктемнің алғашқы мерекесі – Халықаралық әйелдер күніне анама сыйлық жасауды біз ертерек ойластырып қойған болатынбыз. Күнделікті анам жұмыстан соң үйге келіп ас әзірлейді, дегенмен күні бойы жұмыста жүретіндіктен анам да шаршайды. Сонымен біз бауырларымызбен анама тосынсый ретінде кешкі мерекелік ас әзірлеуді ұйғардық. Ол үшін біз тәтемізден біраз кеңес алып, анамның сүйікті тағамын әзірледік. Әкеміз болса, анамызға әдемі гүл шоғын мен тәтті тоқаш сатып алды. Кешке анамызға осындай тосынсый жасап, қуанттық. Бірінші рет жасағанымызбен, өте дәмді шығыпты.

Мы с Денисом дружим восемь лет. Познакомились когда еще ходили в детский сад. Вместе поступили в первый класс одной и той же школы. Ни у него, ни у меня нет братьев и сестер. Наверное, поэтому наша дружба такая крепкая.Правда, бывает, мы ссоримся, не всегда внимательны друг к другу, но обязательно к дням рождения тщательно выбираем друг другу подарки. Знаем каждую вещицу, какая есть у друга, знаем желания и мечты друг друга. Конечно, не всегда есть возможность такую мечту исполнить. Не могу же я подарить Денису парашют, а он мечтает о нем, собирается спускаться с пятого этажа. Не могу даже пока и кинокамеру подарить — это тоже его мечта. И вот думаю, думаю, особенно когда подходит январь, а у него день рождения 2-го.Решение мне подсказала моя кошка, родив двух замечательных котят. У Дениса кошки нет, но я не знаю, как отнесутся к подарку (котенку) его родители. Он-то играет с моими часто и с удовольствием, но ничего не говорит о том, хочет ли сам завести кошку.В день рождения я завязал на шею котенку огромный голубой бант — под цвет глаз, прижал его вместе с бантом покрепче к себе. И отправился в гости. Этот день я никогда не забуду: Денису принесли в подарок трех котят: кроме моего, белую пушистую кошечку с красным бантом и рыжего котика с темно-коричневыми глазками, очень тихого и испуганного. Растерялись все: и мы, и Денис, и его родители. От растерянности взрослые забыли подумать, хотят ли они вообще кошку в дом. У Дениса остался один — тихий Рыжик. Мы своих с бантами как будто носили в гости: они играли, бегали, смешили всех своими прыжками и кувырками, а Рыжик, забившись в уголок, смотрел на них с осуждением. Его и выбрали за примерное поведение и скромность.