Астана арман қала.
Астана - Еуразияның қақ ортасында орналасқан еліміздің бас қаласы. Бұрынғы аты - Ақмола, Елбасымыздың 1998 жылғы 6 мамырдағы Жарлығымен Астана қаласы болып өзгертілді. 1999 жылы ЮНЕСКО шешімі бойынша "әлем қаласы" атағын алды.
Жаңа қала Астана қарқынды дамып келеді. Небәрі жиырма жылдың ішінде қалада қаншама зәулім үйлер мен ғимараттар бой көтерді. Халық саны басында 270 мыңнан қазір миллион тұрғынға жетті. Елордада халықаралық, мемлекеттік ұйымдардың бас филиалдары орналасқан. 2011 жылы Астанада 7 - ші Азия ойындары өткізілген болатын, ал 2017 жылы Халықаралық EXPO 2017 көрмесі өткізілді.
Елордамыз әлемдік қартада өзіндік ерекше орны бар, қайталанбас тарихы мен мәдениеті бар астана ретінде танылған.
Қазіргі таңда астанамыз әлемдік, іскерлік байланыстың күре тамырына айналып отыр. Оның өзі Елбасының ізгі саясаты, көрегендігі мен кемеңгер ойының жемісі, арманы, мақсаты, халқының тарихынан нәр алғандығы шығар. Астанамыздың шаңырағы биікке көтеріліп, уығы нық қадалып, керегесі келісті жайылды деуге болады. Астана қазірдің өзінде азиялық байтақтардың арасындағы ең бір еуропалық қала. Нұрсұлтан Назарбаев Қазақстанның Еуразиялық ел екенін, оның астанасының орасан зор қос құрлықтың өкпе тұсында орналасқанын, демек келешекте қаланың осынау ұлан-ғайыр кеңістіктің қуатты желілері тоғысқан торабына, 21 ғасырдағы экономикалық, технологиялық, ақпараттар тасқынының арнасына айналатынын атап көрсеткен болатын.
«Хороший мальчик»
Время перерыва между уроками. Громкие разговоры, звонкий смех. Дети толпятся, грохочя бегают туда - сюда.
Две учительницы после уроков направились в учительскую. Проказник Темиртай чуть не сбил их с разбегу, когда убегал от Каргаша, которого до этого ударил сумкой. Они нахмурившись обернулись, и дальше продолжили разговор. Мальчику по имени Оналбек, который стоял по ту сторону коридора вместе с другими детьми, стало неловко и стыдно за невоспитанность Темиртая. Он покраснел, словно какой - то преступник, когда учительницы приблизились к нему. Он лишь смог вежливо отойти назад и с уважением уступил дорогу. Такое вежливое поведение заставило учительниц обернуться. «Какой хороший мальчик!», «Интересно, с какого он класса?» Арманбек, стоявший рядом с Оналбеком, отчетливо слышал слова «хороший мальчик» и понимал, что они адресованы Оналбеку. Эти теплые слова словно вызвали зависть в глубине его души. Он «хороший мальчик»... (текст дан не польностью)
