Антоним (гр. ἀντι- — «қарсы», гр. ὄνυμα — «ат», «атау») — мән-мағынасы бір-біріне қарама-қарсы қолданылатын сөздер[1]. Лексикологияда құбылыстың (күн — түн), ұғымның (бақ — сор, жақсылық — жамандық), сапаның (жаңа — ескі), қимылдың (кіру — шығу), т. б. қарсы мәндегі сөздердің мағыналары антонимдік жұп құрайды. Заттың атауын білдіретін сөздердің антоним дік жұбы болмайды. Сонымен қатар антоним қарама-қарсы мағына арқылы сөздердің мағыналық тұтастығы мен біртектілігін де білдіреді. Антоним сөздің дәл, нақты мағынасын салыстыру тәсілі арқылы айқындап, стилистикалық қызмет атқарады. Әсіресе, мақал-мәтелдерде жиі қолданылады. Мысалы, «Көз — қорқақ, қол — батыр», «Өтірік — қаңбақ, шын — салмақ». Қазақ тілінде фразеологиялық антонимдер көп кездеседі: аты шықты — аты өшті, жүрек жұтқан — су жүрек, соры қайнады — көзі ашылды.
Қазақ қолөнершілері Қазақ кәсіпшіліктерін дамытуға әсер ететін негізгі факторлар - шаруашылық қызметінің негізгі түрлері: мал шаруашылығының және көшпелі мал шаруашылығы және суармалы егіншілік, сондай-ақ орналасудың географиялық ерекшеліктері. Ежелгі Ұлы Жібек жолы көне заманнан бері заманауи Қазақстан аумағынан өтіп, сауда қатынастары мен басқа елдермен мәдени алмасуға жол ашты. Бұдан басқа, қазақтар ұзақ уақыт бойы кенді игере алды және металл өңдеуде шеберлер болды: алтын, күміс, темір, мыс.
