Отанға, сол Отанның жүрегі — Москваға, қатерлі, қатал жау суық қолын созған кезде, сіздің атыңыз қараңғы түнде тұнық аспанға атылған жай оғындай жарқ ете қалды. Майдандағы әскерлерге нұрын шашты.
Ол — мың басы. Мың қолды бастаған отыз бір жастағы Момышұлы — Намысұлы боп шыға келді. Отанның әрбір адым жері үшін табан тіреп, қайсарланып, өжеттеніп тұрып алды. Қоршаудың өзін ерлікпен, өжеттікпен қаймықпай бұзып өтті.
Сол шақта астананы қорғаған мыңдар мен миллиондар арасынан «Момышұлының батальоны» өзгеше аталды, ерекше көзге түсті.
Оны генерал И.В.Панфилов мақтады. Газеттер жазып жатты. Ер еліне еткен еңбегін ерекшелігім демей, еліріп мақтан етпей, сол бір табиғи қалыпта қала білді. Мұнда ерлікке тән азаматтық көрінді. Сөйтіп, Бауыржан бастаған батальон Москва түбіндегі шайқаста асқан ерлік көрсетті. (113 сөз)
Там рассказывается о шокане валиханове. о его детстве. однажды он пришел к мальчику родители которого работали у отца шокана. у мальчика были игрушки из войлока, которые он делал сам. шокан попросил верблюжонка из войлока который ему понравился но мальчик а его звали мысык не хотел давать шокану игрушку, пото му что обманув его один мальчик украл его игрушки. но шокан был не таким. он сказал что даст мысыку баурсаки и сахар взамен на верблюжонка. мальчик сказал что будет делать птицу. через нескольео дней шокан пришел к мысыку за птичкой. шокан и его семья должны были ехать на кыстау. увидев что мысык в холодное время года ходит в старых порваных сапогах, шокан дал ему свои новые сапоги. уезжая шокан пожелал всего хорошего мысыку, а мысык расплакался.
0,0(0 оценок)
Полный доступ
Позволит учиться лучше и быстрее. Неограниченный доступ к базе и ответам от экспертов и ai-bota
Оформи подписку
