30-шы жылдардағы әлемдік дағдарыс көптеген мемлекеттердің экономикалық, әлеуметтік және халықаралық қатынастарын шиеленістірді. Бұл жағдай әлемдік билікке талпынған күштердің пайда болуына жол ашты. Осындай күштердің ішіндегі ең қауіптісі – Германияда орнаған фашистік тәртіп еді. Батыс мемлекеттері тарапынан ұйымдасқан қарсылықтың болмауы фашистік агрессияның күшеюіне жол ашты. 1937 жылы фашисттік мемлекеттер – Германия мен Италияның милитаристік Жапониямен әскери-саяси одақ құруы екінші дүниежүзілік соғыстың негізі болды. Оқи отырыңыз: Ұлы Отан соғысы жылдарындағы Қазақстан Екінші Дүниежүзілік соғыс 1939 жылы Германияның Польшаны жаулап алуымен басталды. Франция мен Англия Германияға қарсы соғыс ашқанын хабарласа, КСРО осы жылы Германиямен 10 жылдық бейбіт келісімге қол қойды. Бұл құжат тек 1989 жылы алғаш жарияланды. Құпия келісімге сай 1939 жылы Германия мен КСРО Еуропадағы билік жүргізу аймақтарын бөліп, жаулап алу шараларын бір мезгілде бастайды. Осының нәтижесінде Германия Польшаны басып алғаннан кейін, Кеңестер Одағына Польшаның 12 млн. халқы орналасқан 200 000 шаршы км. жері өтті. Кейінірек бұл территория Украина, Белоруссияға қосылды. 1940 жылы Германия Францияны басып алғаннан кейін Литва, Латвия, Эстониядағы мемлекеттік билікті Кеңестер Одағы иеленіп, Литва, Латвия, Эстония Кеңестік Социалистік Республикалары құрылды. Қызыл Армия Прибалтикаға кіргеннен кейін Кеңестер үкіметі Румынияға бұрын Ресей империясының құрамында болған Бессарабия территориясын қайтару туралы ультиматум жіберді. Нәтижесінде Буковина мен Бессарабияның жарты бөлігі Украина КСР-іне, Бессарабияның қалған бөлігі Молдавия КСР-не берілді.
Моңғолия империясы Бұл үздіксіз территориялардан тұратын империялардың ішіндегі ең ірісі және тарихтағы екінші ірі империя болды. Оның жасаушысы 1206 жылы әртүрлі моңғол тайпаларын біріктіре білген және қазіргі Моңғолия мен Сібірдің аудандарымен сәйкес келетін аймақтан бастап территориялық экспансия процесін бастаған Шыңғысхан болды.
Бұл көшпелі халық 30 миллион шаршы шақырымнан асатын территорияны басқара алды. Ең үлкен кеңейту кезінде ол Қытай, Персия, Месопотамия, Ресей сияқты маңызды аймақтарды және Шығыс Еуропаның бір бөлігін қамтыды.

Шыңғыс хан қайтыс болғаннан кейін, императорлық аумақ оның ұлдары арасында бөлінді, бірақ бәрі біртұтас көсем - Ұлы ханның егемендігінде болды. Ол әлі де өз доминаттарын кеңейтуді жалғастырғанымен, 1368 жылы оның ыдырауына әкелетін кейбір декадация белгілері пайда бола бастады.
Моңғолдар өздерінің әскери жорықтарында қарсыластарын бағындыру үшін террорды қолдануды қарсылық көрсетпегендерге төзімділікпен біріктірді. Олар сонымен қатар сауда-саттыққа үлкен мән беріп, әлемдегі кейбір маңызды коммерциялық бағыттардың өз жерлері арқылы өтуін пайдаланды.
