Бұл өлең шумақтарында :
«Қараңғы қазақ көгіне өрмелеп шығып
күн болам...» - қараңғы сөз надан
сөзімен сәйкес келеді. Себебі ол кезде
ел - жұртты надандық, білімсіздік және
еріншектік билеген уақыт болды. Ал
Торайғыров болса осы надандықтың
түбіне жетемін деген мақсатпен
жазған.
Білімсіз ел , сауатсыз ел , еріншек ел
- қараңғы ел. Өзімізді қараңғылықтан
сақтайық. Себебі біздің еліміздің
жарық қылымын деп талай ұлы
тұлғалар өз өмірін қараңғылықта
өткізуге тұра келді. Бірақ олардың
қараңғылығы надандықты білдірмеді...
