Білімнің кілті- мектепте. Сол себепті біздің екінші үйіміз- мектеп. Адамға ең бірінші ақыл керек. Ал, ақылды, білімді үйрету үшін ұстаз керек. Ұстаз санамызға жақсы сөздер жиып, бізге тек жақсылық тілейді. Өнерге де, білімге де ұстаздың еңбегі зор екеніне сенімім мол. Біз білім алу үшін мектеп деген киелі ордаға келеміз. Өмірдің жаңа жолын бірінші сыныптан бастаймыз. Бәрі де өзімізге байланысты екенін білуіміз керек. Сол себепті сабақта жақсы оқу, ата- анамыздың үмітін ақтау біз үшін – парыз екенін ұмытпауымыз керек. Мектептің берер тәрбиесі мол. Барлық а ұстаздың тәрбиесін көріп, мектеп табалдырығынан аттайды. Білімді адам әрқашан ақылымен ерекшеленеді. Сол себепті білім алып, үлкендерді сыйлап, ұстаздарымызды құрметтеп жүрейік.Әр қашанда біз жанталасып оқысақ,арманымызға жетеміз!
Для своего времени и своей среды Абай казался загадкой. Мужественный поэт без страха выступил против, угнетателей казахского народа, согревая его душу светлой мечтой о приближении рассвета, который разгонит мрак невежества, бедности и угнетения, веками царивший в степях. Как яркий факел, освещал Абай своему угнетенному, забитому народу пути к светлому будущему. Имя поэта бессмертно, создания его не умирают, если жизненный: путь его сливается с путем родного народа, если творения его зовут народ вперед и вперед.
Абай өз уақыты мен қоршаған ортасы үшін құпия болып көрінді. Батыл ақын қорқынышсыз қазақ халқының қудалаушыларына қарсы тұрып, жан дүниесін ғасырлар бойы билеген, надандықты, кедейлік пен қысымшылықты кетіретін таңның жақындаған арманымен жылытып отырды. Жарқын алау сияқты, Абай өзінің азап шеккен, бітелген адамдарына жарқын болашаққа жол ашты. Ақынның есімі мәңгілік, оның туындылары өмір сүрген кезде өлмейді: егер оның туындылары халықты әрі қарай шақырса, оның туған халқының жолымен бірігеді.
