Төменде берілген сын есімдерге –ырақ/-ірек;-лау/-леу;-дау/-деу;-тау/ -теу жұрнақтарын жалғап,сөйлем құраңдар.

Пейіш, тозақ таласар, таласуда баян бар,

Тозақ айтар: мен артық, менде Перғауын, Һаман бар.

Пейіш айтар: білмейсің, сенде қандай талғам бар?! –

Перғауын, Һаман сенде-дүр, менде Жүсіп, Кенған бар.

Тозақ айтар: мен артық, дүниепарас көп құл жүр,

Қолдарына салынған алмас кісен, от-шынжыр.

Пейіш айтар: мен артық, мен – Пайғамбар мекені,

Алдарында олардың: кәусар, һүр мен нөкері.

Тозақ айтар: мен артық, менде жөйіт, тарса бар,

Жөйіт, тарса тәндерін сансыз азап паршалар.

Пейіш айтар: мен артық, менде иманды құлдар бар,

Момындардың алдында шексіз нығмет – гүлзар бар.

Тозақ айтар: мен артық, залым құлдар бар менде,

Залымдарға беретін зәһар – менде, зәр – менде.

Пейіш айтар: мен артық, ғалым құлдар – төрімде,

Аят, Хадис, Құран бар ғалымдардың көңілінде.

Тозақ айтар: мен артық, алаяқ бар – қойнымда,

Оттан ескен кісен бар мұнафықтар мойнында.

Пейіш айтар: мен артық, менде – хақ жол тұтқандар,

Сопылардың көңілінде Зікір, Пікір, Сұбхан бар.

Тозақ айтар: мен артық, бейнамазды аяр бар,

Бейнамаздың мойнында жылан менен шаян бар.

Пейіш айтар: мен артық, менде – Дидар-Мұратың,

Жар Дидарын көрсетер бар Рахман – Рахым.

Тозақ сонда тақ тұрды, пейіш көкке самғады, ал,

Құл Қожа Ахмет, не білдің? –

Білдіруші Алла бар.

Бұл әдемі мамыр күні біз және менің ата-анам шеруді бақылап отырады. Көшелерде біз өздерінің кеуделеріне тапсырыс беру қиын, бірақ сенімді түрде қала көшелерімен жүретін әжелер мен әжелерді кездестірдік. Көздерімен жылтылуға мүмкіндік беретін бақытты тұлғаларды көруге керемет, бірақ бұл бақыт жастығы. Мен және менің ата-анам ардагерлерге гүл шоқтарын қояды және оларға ашық аспан мен жер үшін алғыс айтамыз. Қаланың айналасында тулардың үлкен санын, Сент-Джордж таспаларын, гүл шоқтарын тауып алуға болады. Барлығы бақытты және мақтан тұтады, өйткені бұл Ұлы Жеңіс күні!

Перевод:
В этот прекрасный майский день, я и мои родители отправляемся смотреть парад. На улицах мы встречаем множество бабушек и дедушек, которые с орденами на груди тяжело, но уверенно шествуют по улицам города. Как прекрасно видеть счастливые лица, которые пусть и блестят от слез, но это слезы счастья. Я и родители дарим букеты ветеранам и благодарим их за чистое небо и землю, которая теперь содрогается только от праздничных салютов. Вокруг по городу можно встретить большое количество флагов, георгиевских ленточек, людей с цветами. Все рады и горды, ведь это Великий День Победы!