Қазақ халқы ежелден бері ешкіммен шаруасы жоқ өз малын бағып тынышымен жүрген ел. Әрқашанда жанымыз жайсан арам ниетымыз жоқ халықпыз. Ең ерекшелігіміз өте қонақжай елміз. Себебі,қонақ деген өзімен бірге құт береке мереке алып келеді. Тіпті біз ертеден танымайтын жандар болсада үйімізге кіргізіп Құдайы қонақ еткенбіз. Әр келген басқа ұлттықтар біздің осы қасиетімізді бағалайды. Ұлы халықпыз өйткені біздің елден қаншама батыр,шешен,ақын, жазушылар шыққан. Халқымыз жайлы айта берсек өте көп, ең бастысы Алла бізді осындайлығымыздан айырмасын.
Абай (Ибраһим) Құнанбайұлы (1845-1904) — ұстаз,ақын, ағартушы, жазба қазақ әдебиетінің, қазақ әдеби тілінің негізін қалаушы, философ, композитор, аудармашы, саяси қайраткер[1], либералды көзқарасын исламға таяна отырып, орыс және еуропа мәдениетімен жақындасу арқылы қазақ мәдениетін жаңартуды көздеген реформатор. Абай ақындық шығармаларында қазақ халқының әлеуметтік, қоғамдық, моральдық мәселелерін арқау еткен.[2]
Абай Шығыс пен Батыс мәдениетін жетік білген. Бірқатар әлем ойшылдарының еңбектерімен жақсы таныс болған. Философиялық трактаттар стилінде жазылған «Қара сөздері» - тақырып ауқымдылығымен, дүниетанымдық тереңдігімен, саяси-әлеуметтік салмақтылығымен құнды.[3]
