Тыңдалым оқылым мәтінмен жұмыс
-тапсырма. Мәтінді тыңда. Оқы.
7
Омархан мен атасы
Әуез бен әжесі - Дінасыл тәрбиелеген
сы Абай ауданы Бөрілі ауылында туған. Әкесі
Әуез
сауатты кісілер. Муктарды атасы
Мұхтардың атасы Абай ауылымен сыйлас болған. Үнемі хабарласып, араласып
отырған. Мухтар алты жасынан Абайдың өлеңдерін жаттап өскен.
Жазушының Абай туралы ең үлкен еңбегі
«Абай жолы» атты төрт
томдық роман-эпопея. Романның 1-томы Абайдың балалық шағынан бас-
талады. Жазушы бала Абайдың отбасы, өнеге алған ортасы, шәкірттері
жайлы жазды. Ал романның 4-томы Абайдың қайтыс болуымен аяқталады.
ЖАЗЫЛЫМ
5-тапсырма. Берілген сөздерді тіркестіріп жаз.
1
2
Михтар Әуезов 1897 жылы 28 қыркүйекте қазіргі Шығыс Қазақстан облы- составить диалог по тексту​

Мен қандай киімді ұнатамын?

"Қыздың көзі қызылда" демекші, мен өзім қыз бала болған соң сәнге, әдемі киімге көп мән беремін. Қазіргі кезде сән әлемінде неше түрлі киімдер бар. Бірақ ең алдымен киімнің жарасымды әрі ыңғайлы болып тұрғаны дұрыс. Сонда ғана ол көрікті болып көрінеді. Аталарымыз "Адам көркі шүберек" деп бекер айтпаса керек, таза, әдемі әрі жарасымды киім бізді көрікті етіп тұрады.

Қазіргі кезде сән әлемінде өзіндік орны бар киім дизайнерлері жетерлік, солардың ішінде бірегейлері ол өзіміздің отандастырымыз деп ойлаймын. Себебі олар өзіміз өмір сүріп отырған қоғамға сай киім - кешектер ойлап табады деп есептеймін.

Мен сабаққа мектеп формасын киемін. Ал сабақтан бос уақытта күнделікті ыңғайлы киім кигенді ұнатамын. Көбінесе ыңғайлы шалбар мен ауа райына байланысты жеңіл жейде (футболка) немесе жұқа күртеше кигенді ұнатамын. Ал мерекелік іс – шаралар мен  жиын – тойларға қыздың көркін ашып тұратын әдемі көйлек кигенді ұнатамын. Сонымен қатар, киімге сай аяқ – киім таңдап кигенді жақсы көремін. Аяқ – киімнің әдемілігімен қоса, ыңғайлы болуы керектігін есте сақтаған абзал.

Келешекте өзім де киім безендіру мен тігу саласында жұмыс істесем деп ойлаймын.

Туған жер... Туған ел... Осы екі ғана сөзде қаншама мағына, қаншама ой жатыр десеңізші?! Туған жердің қадірін әр адам әрқалай түсінетін шығар. Ал мен үшін Туған жер қадірі дүниедегі ең ұлы деген нәрсемен пара-пар. Себебі, ол – менің әлпештеген анам, аялап өсірген әкем, туған-туысым, аға-әпкелерім, мені білім жолына жетелеген ұстаздарым, сол білімге ұмтылу жолындағы тай-құлындай тебіскен жора-жолдастарым дүниеге келген жер. Менің Туған жерім, Отаным – кішкентай болса да, мен үшін аса қымбат әрі киелі Қармақшы жері. Осы мекенде менің көңілді де шаттыққа толы, уайымсыз да бейкүнә балалық шағым өтті. Қызыққа толы балалық шағым өткен туған ауылдың ауласын еш уақытта ұмытпақ емеспін. Балабақшадағы күндерім... Мектеп табалдырығын алғаш аттаған күн... Сыныптас достарыммен алғашқы таныстық... Бәрі-бәрі қазіргідей көз алдымда. Осылайша мектеп табалдырығын аттаған күнімді көз алдыма әкелсем, бүгінгі білім ордасымен, санаптас достарыммен қоштасар сәттің жақындағанына да сене алмай қаламын. Әредік орта мектепті бітіруге санаулы ғана күн қалғанын, сыныптас достарымызбен жан-жаққа, Қазақстанның түкпір-түкпіріне білім іздеп кете баратынымызды, балалықпен қоштасуым тиіс екенін ойласам бітті – жүрегім атша тулап, қобалжып қоя береді. Енді әне-міне дегенше сүрлеу-соқпағы көп өмірдің үлкен белесіне аттанбақпын. Мен – жас түлекпін алға ұмтылған. Жас түлек – болашақ үлкен мамандық иесі, өмір атты керуеннің бір жолаушысы. Қалаған мамандығымның соңына түсіп, өмір-керуен қайда жетелесе – сонда жол тартпақпын. «Сен де бір кірпіш, дүниеге кетігін тап та бар қалан» деп қазақтың дара тұлғалы ақыны Абай атам айтпақшы, өмірден өз орнын тапқан дұрыс қой. Дегенмен «туған ауылымды тастап кете барамын» деген ойдың өзі менің киелі, құт мекеніме деген сағынышымды қазірден арттыра түседі.