Өмірбаян
Мен, Мельникова Екатерина Максимовна, 1995 жылы 12 ақпанда
Алматы қаласында дүниеге келдім.Ұлтым – орыс.
2001 жылы Алматы қаласындағы №1 мектеп-лицейіне бірінші сыныпқа
бардым. 2009 жылы мектепті аяқтап, Алматы қаласындағы
гуманитарлық колледждің «Тарих» факультетіне оқуға
түстім.
2014 жылы колледжді бітіріп, Қазақ Ұлттық университетінің
«Тарих және философия» факультетіне оқуға түстім.
Әкем – Мельников
Максим, дәрігер. Анам – Мельникова Мария, есепші.
Бос уақытымда тарихи оқиғаларды зерттеумен айналысып, мұражайға
барамын.
Қосымша мәліметтер: 2015 жылы тарих пәні бойынша республикалық
байқауға қатысып, «Жас археолог» номинациясы бойынша І жүлделі
орынды иелендім. Қазақ, орыс, ағылшын тілдерінде еркін сөйлеймін.
Мекенжайым: Нұр-Сұлтан қаласы, Тәуелсіздік
даңғылы, 16 үй, 111 пәтер
Күні:
Қолы
Объяснение:
!үлгісі суретте!
Бұл суретке қараған кезде қаймағы бұзылмаған қазақ халқының тіршілігін елестетуге болады. Бұл жерде қазан, торсық, ағаш кеселер, ер тоқым, көрпеше тоқуға арналған құрал, садақ, қайрақ т.б заттар көрсетілген. Барлығымыз білетіндей бұл заттардың барлығы ата-бабамыздың қолданған тұрмыстық заттары болып табылады. Қазан - қазанды бұрындары ғана емес қазіргі кездеде аналарымыз бен апаларымыз тамақ пісіруге қолданады. Торсық - бұл ыдыс бұрынғы кездері кез - келген батырдың жанынан табылатын болған. Бұл ыдысқа не құйған десеңіз, айран, сүт, шұбат, қымыз, су секілді сусындардың бірін құйып салқын күйінде сақтауына мүмкіндік берген. Ағаш кеселер - бүгінгі күні де сорпа ішуге қолданылады. Ер тоқымды жылқының үстіне міңгестіретін болған.
