Жақындап келгенше бала мұны байқаған жок.
Мама-аа… мама-аа…
Сенсің ғой ең дана-аа…
Мәңгі дос сен ғана-а…
Мама-а, мама-а-а-а…
Жанына келіп:
— Әй, балақай, сенің атың кім? — дегенде барып, бала Есмағамбетке бұрылды. Бірақ ойыншық шелекке ойыншық күрекпен кұм салу ісін доғарған жоқ.
— Атың кім дедім ғой?,— деп қайта сұрағанда барып бала ұяң күлімсіреп:
— Сержан,— деді ақырын ғана.
— Кімнің баласысың?
— Күміскүлдің.
— Күміскүл кімнің қызы?
— Балмағамбеттің…
Объяснение:
Таныстық есте қаларлықтай болды!
