Қоршаған ортаны қорғау жөніндегі халықаралық және республикалық қызмет
05.12.2012
70989
Қоршаған ортаны қорғау жөніндегі халықаралық және республикалық ұйымдар Қоршаған ортаны қорғау мәселелерін шешуге БҰҰ (Біріккен Ұлттар Ұйымы) үлкен үлес қосып отыр. Табиғатты қорғау қызметіне БҰҰ-ның барлық басты органдары мен мамандандырылған мекемелері: Бас Ассамблея, Экономикалық және әлеуметтік кеңес (ЭКОСОС), Аймақтық экономикалық комиссиялар (мысалы, Еуропалық экономикалық комиссия), Халықаралық еңбек ұйымы (MOT), Білім беру, ғылым және мәдениет мәселелері жөніндегі Біріккен Ұлттар Ұйымы (ЮНЕСКО), Халықаралық реконструкция және даму банкі (МБРР), Атом энергетикасы жөніндегі халықаралық агенттік (МАГАТЭ), Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы (ВОЗ), Халықаралық теңіз ұйымы (ИМО), Дүниежүзілік метеорологиялық ұйым (ВМО) және т.б. қатысады. Негізгі бақылауды БҰҰ шеңберіндегі қоршаған ортаны қорғау мәселелері жөніндегі жаңа үкіметаралық орган — Қоршаған орта жөніндегі БҰҰ бағдарламасы, (ЮНЕП) жүзеге асырады. ЮНЕП — БҰҰ-ның негізгі көмекші органы болып табылады. 1975 жылы өзінің қызметінің алғашкы кезінде ЮНЕП қоршаған ортаға байланысты мынадай бірінші кезектегі алты міндетті айқындады: елді мекендер және денсаулық сақтау; құрлықтың экологиялық жүйелері; қалалардың қоршаған ортасы; мұхиттар; қуат; дүлей апаттар. ЮНЕП үш деңгейде жұмыс істейді: Бірінші деңгейде коршаған ортаның бәсекелес мәселелері жөнінде және осы салада атқарылып жатқан шаралар жөнінде ақпарат береді. БҰҰ-ға мүше мемлекеттер жыл сайын қоршаған ортанын ахуалы туралы баяндамалар тапсырады, осы баяндамалардан аталған ақпараттар алынады. Екінші деңгейде жекелеген елдерге, халықаралық үкіметтік және үкіметтік емес ұйымдарға қатысты бүкіләлемдік көлемде бағдарламалық шараларды жүзеге асырудың міндеттері мен стратегиясын белгілейді. Осы денгейде қажетті шаралар мен олардың орындаушылары туралы мәселелер шешіледі, нақты бағдарламалар жасау үшін әдістемелік негіз қамтамасыз етіледі. Одан әрі, екінші деңгейде қолдау тапқан бағдарламалар мен жобаларды Қоршаған ортаны қолдау қоры қаржыландырады. Қолдау мөлшері тиімділікке, яғни қаржылық көмектін бағдарламанын түпкі мақсатын іске асыруға қаншалықты ықпал ете алатындығына байланысты болады. Толық қаржыландыру ерекше жағдайларда ғана, яғни жобанын орындалуы аса ірі жоба бойынша әзірлік жұмыстарын жүргізумен тұтас келетін болса, іске асырылуы мүмкін. ЮНЕП өзі қызмет істеген жылдары көптеген табиғат қорғау шараларын жүзеге асырды. Қоршаған ортаның аса ауқымды мониторинг жүйесі құрылды және оның құрамдас бөліктері ретінде — қоршаған орта бойынша ақпарат көздерінің Халықаралық анықтама жүйесі (ИНФОТЕРРА) және әуелетті уытты химиялық заттардың халықаралық тіркеушісі құрылды. Сондай-ақ БҰҰ шеңберінде Орнықты дамыту жөніндегі комиссия жұмыс істеді
Барлық құқықтар қорғалған. EL.KZ белсенді сілтемені пайдаланыңыз https://el.kz/news/archive/content-4767/
Более 2000 лет другому городу Южного Казахстана, некогда являвшемуся центром степной части Великого Шелкового Пути – Таразу.
«Город купцов» - так издавна называли Тараз - этот столичный центр тюргешей, а затем карлуков и караханидов. Эта земля сохранила следы цитаделей, караван-сараев, глинобитных мазанок простолюдинов, дувалы и глухие внутренние дворики, ремесленные мастерские.
Оказывается, именно здесь тюркский каган Дизабул в 568 году принимал посольство Юстиниана II из Византии во главе со стратигом Земархом, прибывшее для заключения военного союза против возможных врагов и решения вопроса о торговле шелком. На берегах Таласа работали умелые мастера-шелкопряды, чьи шелка мало в чем уступали златотканной китайской и индийской парче, византийскому пурпуру. Большого мастерства во времена караванной торговли достигло ювелирное искусство.
Тараз - один из древнейших городов Казахстана, известный уже в VI веке. Город на протяжение веков оставался важнейшим центром цветной металлургии. Местные мастера отличались высоким художественным исполнением ковки и литья. Примером литейного искусства может служить ритуальный казан мавзолея Ахмеда Яссави в Туркестане.
Тараз достиг пика своего развития в X–XII веках, когда он стал известен и как столица государства Караханидов. О его былом величии свидетельствуют разветвленная сеть водопроводов из глиняных труб, остатки архитектурных сооружений, тротуары и мощеные улицы, многочисленные изделия искусных мастеров, найденные при раскопках. В 1220 году Тараз был осажден войсками Чингисхана и до основания разрушен. В конце XVIII века вблизи его развалин вновь возникла жизнь – была построена крепость, быстро стал развиваться город.
В районе Тараза сохранились десятки исторических памятников былого расцвета этих мест: мавзолеи Карахана и Давудбека, замки правителей и множество других.
Возле современного Тараза находятся подлинные шедевры древней архитектуры – мавзолеи Бабаджи-хатун (X–XI вв.) и Айша-биби (XI–XII вв.). Оба они включены ЮНЕСКО в Список Всемирного наследия.
А вот находящийся в 40 километрах от Тараза город Акыртас интересен совсем другим. Центром его является большой, на трех квадратных километрах, дворец. Он имеет необычную планировку и выстроен из камня, что для этих мест нехарактерно. Во всем Южном Казахстане это единственная монументальная, из больших каменных блоков выполненная постройка.
С XIX века известнейшие ученые нашего времени пытались пролить свет на историю этого уникального памятника архитектуры. Сомнение вызывало все: время строительства, назначение сооружения и даже его название. Зодчие тех далеких веков виртуозно проводили точные математические расчеты, в совершенстве владели техникой обработки камня и возведения сложных архитектурных сооружений. Грандиозность замысла и мастерство возведения Акыртаса позволяет соотнести этот загадочный объект с египетскими пирамидами и другими известными сооружениями античных времен
вот ответ на это вопрос
можешь выбрать что не будь
