Есимдиктерди тап.
Зытып келем, зытып келем. Арты-
ма қарай-қарай зытам... Зытып келе
жатқаным - қашып келемін, артыма қарай
беретінім
Қорқып келемін...
Мен қазір ондамын. «Әліпті таяқ деп
білмейсің», – деп ауылдың балалары
мазақтай беретін еді, жазғытұрым Қолыма
сиыршының таяғы түсті.
Енді естияр азамат болдың... Мына
таяқты қолыңа ал, осы ауылдың сиырын
енді сен бағасың! — деп ағам Айдынғали
таяғын маған ұстатты да өзі аяқ-еңбек
Іздеп, қалаға кетті.
Қалаға кіріп, қатар-қатар тізілген көп
тақтай дүкендердің оңашарақ тұрған
біреуінің жанына келдім де жып-жылы
жерге құлай кеттім. Жұмсақ құм өзінен-өзі
үгітіліп, жамбасқа жайлы төсек бола кетті...
- О, қасқаңның жатысын-ай!.. – деп,
тап өзіме ұқсаған екі бала мені аяқтарымен
бүйірге түртіп тұрғандарын бір аңдағандай
болып ем, көзімді ашуға дәрменім жетпеді. Ар жағын билеймін, тас болып катып калсам керек.
