УМОЛЯЮ Абай Құнанбаев

Жастықтың оты, қайдасың,

Жүректі түртіп қозғамай?

Ғылымның біліп пайдасын,

Дүниенің көркін болжамай?

Адамның тауып айласын,

Кісілікті ойламай.

Қаруын көңіл сайласын,

Қолға ол түспес бойламай.

Махаббат, қызық кім көрер,

Оның да дәмін татпаса?

Біржола басты кім берер,

Жаныңа қайғы батпаса.

Аямай жанын дос ерер,

Жолдастықты ақтаса.

Алдыңа айдап кім келер,

Ерінбей жүріп бақпаса.

Мал бақпақтық шаруа боп,

Адал тауып асықпай.

Құр айғаймен әуре боп,

Өнердің жайын баса ұқпай.

Ендi ненi iстеймiз,

Бәрiнен де бос қалдық?

«Ауызға келiп түс» деймiз,

Қылып жүрiп құр салдық!

1. Өлеңнің тақырыбын анықтаңыз. Определите тему стихотворение

А) табиғат құбылыстары

B) жастар тәрбиесі

С) саясат мәселесі

D) ғашықтық

2. Өлеңнің негізгі идеясы қандай? Основная идея текста

А) өз Отанының елдігін, ерлігін мадақтау

B) табиғаттың көрінісін сүйсіне жырлау

С) ауыл адамдарының тұрмысын сипаттау

D) білім алуға шақыру

"Дегеніміз не жамандық бар?"

Жамандық - бұл зұлым қылықтары, олар жасаған адам қызғаныш, злости, немесе жай ғана үшін бұл уағдаластыққа қол жеткізілген жағдайда беріледі біреуге кек. Жамандық құртады жасай отырып, адам завистивым және мстивым. Сонымен қатар, бұл бірі болып табылады лақап.

немесе басқа нұсқа:

Бәлкім, әр таң таким вопросом, әрбір жауап берді және әр түрлі. Барлық ой-пікірі бар, және бұл шығарма-пікір туралы менің ұғымында жақсылық, жамандық, бақыт.
Жақсылық пен жамандық-бұл мүлде әртүрлі заттар, мысалы, жақсы мен жаман, екі қырлары бір тұтас, жақсылық болады, жамандық, зұлымдық – ізгілік. Ал бақыт, ол туындайтын жақсылық, ол тәрізді жарықта, озаряющему планетаны және біздің өмір. Жоқ бақыт жоқ жақсылық. Бұл ұғымдар өзара байланысты.

Кiрпi мен қарға
Ёж и ворона.

Баяғыда кiрпi мен қарға дос болыпты.
Давным-давно ёж и ворона друзьями были.

Бiр күнi кiрпi қарғаға келдi.
Однажды ёж к вороне пришёл.

– Қарға, менiң тоным жаман, тiкенек. Сенiң тоның жақсы, жұмсақ, үлпiлдек. Маған тоныңды бершi.
– Ворона, моя шуба плохая, колючая. Твоя шуба хорошая, мягкая, пушистая. Мне свою шубу дай

– Ал мен не киемiн?
– А я что одену?

– Сен менiң тонымды киесiң.
– А ты мою шубу оденешь.

– Жарайды, – дедi қарға.
– Хорошо, – сказала ворона.

Олар тондарды айырбастады.
Они шубами поменялись.

Бiрақ кiрпi алма жинай алмады, түлкiден қорғана алмады. Ал қарға ұша алмады. Кiрпi қайтадан қарғаға келдi.
Но ёж яблоки собирать не мог, от лисы защищаться не мог. А ворона летать не могла. Ёж снова к вороне пришёл.

– Қарға, менiң тоным жақсы екен. Мен алма жинай алмаймын, түлкiден қорғана алмаймын.
– Ворона, моя собственная шуба хорошая, оказывается. Я яблоки собирать не могу, от лисы защищаться не могу.

– Ал мен ұша алмаймын, барлық қарғалар менен қашады.
– А я летать не могу, все вороны от меня убегают (избегают меня) .

Әркiмнiң өз тоны өзiне жақсы.
Каждому своя шуба хороша.

Текст на казахском языке взят из:
"Кiшкентай жанат"