Қазақтың зергерлік өнері – тамырын тереңнен алатын дәстүрлі мәдениеттің көрікті және көрнекті саласы. Зергер болу киелі де қасиетті өнер ретінде саналған. Сондықтан да болар ел ішінде: «Зердің жайын зергер білер, Аңның жайын мерген білер», – деп босқа айтпаса керек-ті. Оған біріншіден, табиғаттан дарыған тума талант керек болса, екіншіден, ол – атадан балаға немесе ұстаздан шәкіртке ауысып отыратын тылсым сыры бар, халықтың тарихымен, салт-дәстүрімен байып отыратын қастерлі кәсіп. Сақина – қыз-келіншектердің саусағына тағылатын зергерлік бұйым. Сақинаның жасалуы жүзікке қарағанда оңай. Салт-дәстүрімізде де жүзіктің алатын орны ерекше.Әшекей бұйымдары арқылы әр халықтың өзіндік сыр-сипаты, өнерге деген көзқарасы, ұлттық тағылымы мен қоршаған ортаға деген ұғым түсінігі байқалып тұрады. Біздің қол шеберлеріміздің жасаған бұйымдары дүниежүзінің әр түрлі көрмелеріне қатысып, жақсы бағаланып келеді
1. Бірінші байлық – денсаулық, екінші байлық – ақ жаулық, үшінші байлық – бес саулық". (Первое богатство – здоровье, второе богатство – семья, третье богатство – наличие скота) .
2. Оқымаған бір бала, Оқыса екі бала. (Ребенок, который не учится, – один ребенок; ребенок, который учится, – два ребенка) .
3. Жолдасың соқыр болса, Сен де бір көзіңді қысып қой. (Если друг твой слепой, и ты один глаз свой прикрой) .
4. Дұшпаныңнан бір сақтан, Жаман достан мың сақтан. (Врага остерегайся один раз, плохого друга тысячу раз) .
5. Қырық кісі бір жақ, Қыңыр кісі бір жақ. (Сорок человек заодно, один упрямец – сам по себе) .
