Сұр бұлт түсі суық қаптайды аспан,
Күз болып, дымқыл тұман жерді басқан.
Білмеймін тойғаны ма, тоңғаны ма,
Жылқы ойнап, бие қашқан, тай жарысқан?
Жасыл шөп бәйшешек жоқ бұрынғыдай,
Жастар күлмес, жүгірмес бала шулай.
Қайыршы шал-кемпірдей түсі кетіп,
Жапырағынан айрылған ағаш, қурай.
Біреу малма сапсиды, салып иін,
Салбыраңқы тартыпты жыртық киім.
Енесіне иіртіп шуда жібін,
Жас қатындар жыртылған жамайды үйін.
Қаз, тырна қатарланып қайтса бермен,
Астында ақ шомшы жүр, ол — бір керуен.
Қай ауылды көрсең де, жабырқаңқы,
Күлкі-ойын көрінбейді, сейіл-серуен.
Кемпір-шал құржаң қағып, бала бүрсең
1)адамның іс-əрекеті оның болмысын, мінезін айқындайды. дөрекі қимылдаса, оның соншалық дөрекі адам екені айқындалады.
2) туғаннан бастап үлкенге- құрмет, кішіге-ізет көрсетуді үйреткен.
3) жасы кіші ер бала үлкенге барып, қолын алып, ассалаумағалейкум деп амандасқан.
4) қыздарға нəзіктікті, үй шаруасын, бала тəрбиесін, жары алдындағы міндеттері құлағына құйған.
5) сіз деу қазақ халқында сыйластықтың белгісі. бұл да бір тəрбие.
6) кішіпейіл болғаннан кішірейіп қалмайсың. бұл сөздің астарында, сыпайы болсаң, дəрежең төмендемейді керісінше көтеріледі делінген.
