Қақтығыстану – қақтығыстың жағымсыз зардабын алдын алу және даму заңдылықтары, оны шешу немесе жою әдістері туралы ғылым. Тарихи және көркем әдебиеттерде адамдар үшін күш салдары, формасы және мазмұны бойынша ерекшеленетін көптеген қақтығыстық жағдайлар келтіріледі. Мамандардың пайымдауларынша, соңғы бес мың жылда адамзат әлеуметтік қарама-қайшылықтарды шешудің ең қорқынышты формасы - он бес мың локальді және ортақ соғыстарға қатысқан.
Гераклиттің (530-470 ж.б.з.д.) ойы бойынша дүниеде бәрі ұрыс арқылы туады, ал соғыс пенен қақтығыс барлық заттың негізі. Соғыс бәрінің әкесі және бәрінің патшасы – деп санады. Ал Эпикур (341-270ж.б.д.) Гераклиттің ойымен бөлісіп, онда ұрыс адамдарды мейірімді және ұрыссыз өмір сүруге жетелейтін ұрыс деп тұжырымдады. [28,27]
Осы дәйектерге қандай қатынаста болмасақ та, өркениеттің бүкіл тарихы, кейде шешілуі күш қолдану әдістері мен тәсілдерін қолданусыз мүмкін болмайтын әлеуметтік қақтығыстардан тұрады, бұл жағдай шартсыз түрде халықтар өмірі мен әрекеттерінің барлық салаларына қалыпқа келтірілмейтін зиян келтіреді.
Тағы бір ерекшелейтін жайт, көбінесе ең күрделі байқалмайтын, анайы болып көрінетін жағдайлар, түрткілерден, себептерден туындайды, сондықтан да қақтығыстың маңыздылығы, оның құрамдас бөліктері, олардың шешу жолдарын қарастыру әлеуметтік психология ғылымының ең маңызды пәні болып табылады.
Барлық қақтығыстар адамның ішкі өмірі ерекшелігіне, сонымен қатар оның әлеуметтік қатынастарына негізделген психологиялық құрылымдардан тұратыны белгілі.
Қоғамда болып жатқан әлеуметтік процесстерді қақтығыстардың маңызды әлеуметтік мәселе болып табылатынын зерттеулерде көрсетті. Бұл бірқатар себептермен шарттасқан: қақтығыс феноменінің күрделілігі, сонымен қатар оның пайда болуын бірнеше мәнде түсіндірген.
Қақтығыс қоғамдық қатынастардың басым көзі болды. Ол айқын және латентті формаларда көрінеді. Ол тұлғааралық қарым-қатынастарға ене отырып, күнделікті өмір және мемлекеттің дамуына негізделген қақтығыстарда көрініс табады. Осындай жағдайдың басты себебі ретінде Аристотельдің (384-322ж..д.) ойы бойынша бастапқыда адамдарды табиғатынан жүйкесі жұқарған деп ойлады. Осыдан келе оның пікірі бойынша қақтығыс қоғамның қалыпты жағдайы болып саналады. Аристотель негізгі қақтығыстың қайнар көзі адамның тұрмыстық жағдайының жоғары немесе төмендігінен туындайды деп санады
Современное изобразительное искусство Казахстана После провозглашения независимости Республики Казахстан многие художники стали переосмысливать свое творчество, искать новые направления. В современной жизни Казахстана стали развиваться три направления в изобразительном искусстве: символический метод, концептуальный прием и реализм. Искусство современного Казахстана отказ от стереотипов, творческий поиск, большое количество трактовок, стилей, по-разному решающих проблемы новой эпохи. Агымсалы Дузельханов (род. в 1951 г.) изображает образы исторических личностей реалистически. Такие его картины, как "Томирис", "Саки", "Огуз хан", "Абылай хан", "Абулхаир хан", "Толе, Казыбек, Аптеке би", внесли огромный вклад в развитие национальногоискусства. Он руководитель авторского коллектива по оформлению национальной валюты Республики Казахстан. Его отличает яркий творческий стиль, он внес значительный вклад в формирование этнодизайна, т.е. в формирование эстетических и функциональных качеств предметной среды, в оформление учебников нового поколения и казахских сказок. Его работы пользуются успехом в народной среде. При работе над образами ханов и биев он старался запечатлеть духовный мир каждого своего героя. Результатом такой плодотворной работы, мастерства художника являются памятники героям эпохи. Имя А.Дузельханова названо в числе 33 обладателей высокого художников — почетного звания "Мировой художник" в США, куда съехались художники из 150 стран мира. Произведения различного цикла Дулата Алиева производят сильное впечатление на зрителей. Манера исполнения работы "Гибель Отрара" оказала огромное воздействие на одно из направлений
