Тыңдалған өлең мазмұны бойынша сөздерді үш топқа орналастыр. Зат есім

Соқыр

Сын есім

Ақ сақалды

Етістік

Келіп қалды

вот стих:
Ақ киімді, денелі, ақ сақалды,

Соқыр, мылқау, танымас тірі жанды.

Үсті-басы ақ қырау, түсі суық,

Басқан жері сықырлап, келіп қалды.

Дем алысы - үскірік, аяз бен қар,

Кəрі құдаң - қыс келіп, əлек салды.

Ұшпадай бөркін киген оқшырайтып,

Аязбенен қызарып ажарланды.

Бұлттай қасы жауып екі көзін,

Басын сіліксе, қар жауып, мазаңды алды.

Борандай бұрқ-сарқ етіп долданғанда, Алты қанат ақ орда үй шайқалды.

Əуес көріп жүгірген жас балалар,

Беті-қолы домбығып, үсік шалды.​

«Отбасы» тақырыбына байланысты сөздер (орысша аудармасымен):

Отбасы: семья

Отағасы: глава семьи

Әке: папа

Ана: мама

Ата – ана: родители

Бала: ребенок

Немере: внук

Шөбере: правнук

Ата: дедушка

Әже: бабушка

Аға: брат

Іні: младший брат

Әпке, апа: старшая сестра

Сіңлі/қарындас: младшая сестра

Тәте: тетя

Көке: дядя

Жезде: зять (по отношению к родственникам жены, которые младше ее по возрасту)

Бажа: свояк

Абысын: невестка (жена старшего брата по отношению к жене младшего брата)

Ағайын, туыс, туысқан, бауыр: родственник

Нағашы: родственники, по линии матери

Өз жұрты: родственники, по линии отца

Қайын жұрт: родствениик, по линии мужа/жены

Құда: сват

Құдағи (құдағай): сватья, сваха

Келін: невестка

Күйеубала: зять

Ене: Свекровь

Ата: свекор

Чокан Чингисович Валиханов родился в 1835 г. в крепости Кушмурун (ныне ст. Кусмурун Костанайской области). Позже его родители переезжают в местечко Сырымбет. Кокшетауского округа, где находилась их родовая зимовка. Ранние детские годы Ч. Валиханова проходят в основном в Сырымбете, в одном из живописных уголков Северного Казахстана. Отец Чокана - Чингис Валиханов в то время занимал пост старшего султана Кусмурунского округа. 

По свидетельству биографов, Чокан в детстве около 3-х лет обучался у медресе мусульманской грамоте, был знаком с восточной письменной литературой и казахским фольклором. 
Покорный слуга царской администрации потомственный степной феодал Чингис Валиханов решил подготовить себе достойную смену. С этой целью он в 1847 г. отправляет сына на учебу в Омский кадетский корпус. Когда Чокана привезли в Омск, он ни слова не знал по-русски, однако через несколько месяцев даровитый и любознательный мальчик почти в совершенстве усвоил русский язык.