Паді тыңда. Оқы. Түсінген
Бір атаның балалары
(үзінді)
білесің. Мен: «Жұмысшы ән
ағайын, тегіс жиналсаң сөзіме құлақ сал, — деді басқарма. — Өздерін
Мен: «Жұмысшы әкелем!», - деп кеттім Үкімет біздің Бұлғыртау ау
гыз колкозына елу төрт бала жіберген екен. Жер аяғы шалғай
органша ересектерін бөліп әкетіпті. Менің әкелгенім – алты-ақ бала. Бәріне
етпейді. ... Əзір колда барын Кудай жолымен бөлем...
Ал, Дәуренбек, – деді басқарма. — ...Дүкіметіңді оқы, балалардың мән-
жайын айт.
строидың басында тұрған екеу — қазақ балалары, үлкені сегізде, кішісі алт,
да.
Мынаусы – Ертай, анаусы — Нартай, екеуі ағайынды. Бұлардан СОҢҒЫ — Тат.
баласы, аты - Рашид, жетіде. Көзі сығырайған жалпақ бет, тақырбас қара —
Әйел
ала, қалмақ ядүнген, жасы алтыда. Қасындағысының аты — Яков, това
қолағаштай мұрнына қарағанда, жойыт тәрізді, бірақ документте: «орыс», – деп
жазылған, қайдан кеп, кайдан тұрғаны белгісіз әрі мылқау. Ең соңындағы — жана
мен шыққан қасқа, жетіде. Сіздерден жасыратын не бар, тегі жаман: неміс
Бұл баланың орны — детдом емес еді, әке-шешеден бірдей айырылып, панасыз
қалған соң алынған екен. Өкіметтің кеңшілігі көп. Енді осы араға келіп тұрған
жайы бар.
...Ахмет шал балаларды жағалай басынан сипап өтті де ең шетте тұрған неміс
баласының қолынан ұстады.
Мен осы мықтының өзін қаладым. ...Баламның атын айт.
— Зигфрид Вольфганг Вагнер. Қарық болдыңыз! — деді Дәуренбек Мырс етіп
— ...Е, ЖӨН-ақ, — деді Ахмет ақсақал. — Келісті жақсы ат екен. Айналайын. Жvn
үйге, кеттік. Апаң күтіп отыр...
мылы Қымтаулы төсекте жатқан, ет желініп бітпей-ақ ұйқыға кеткен Зигфрин
Вагнер ертеңіне таңертең «Зекен Ахметұлы Бегімбетов» болып оянды.
(Мұхтар Мағауин)​