Движение самоусиления (кит. упр. 自强运动) или Движение по усвоению заморских дел (кит. упр. 洋务运动) — этап истории Цинской империи от Второй Опиумной войны до Первой японо-китайской войны,(1861-1895 гг).В середине XIX века Цинская империя страшно пострадала от восстания тайпинов, и потерпела унизительные поражения в Опиумных войнах. Череда поражений явилась побудительным мотивом к поиску путей выхода из создавшегося положения. Пытаясь разобраться в причинах побед Запада и поражений Китая, идеологи политики преобразований прежде всего обратили внимание на те сферы, где превосходство европейских держав было наиболее очевидным — на военно-техническую мощь иностранных держав.
Учёный Вэй Юань ещё в 1844 году написал «Географическое описание заморских государств», в котором, помимо сведений по географии, экономике и политическим институтам зарубежных государств, изложил и собственные рекомендации правительству. Предложения Вэй Юаня включали строительство арсеналов для производства современного оружия, верфей для сооружения паровых судов, реорганизацию армии, учреждение организаций, предназначенных для сбора сведений о западном мире (включая переводы иностранной литературы), реформу системы подготовки офицеров армии и флота.
Объяснение:
Себебі :Ыбырай Алтынсарин есімі қазақ балалары үшін мектеп ашқан ұлы ағартушы, орыс әдебиеті классиктерінің балаларға арнап жазған шығармаларын қазақ тіліне аударған аудармашы ретінде ғана емес, қазақ жазба әдебиеті тарихында тұңғыш прозаик ретінде де белгілі.Олай дейтін себебіміз, Ыбырайға дейін шын мәнінде көркем проза қазақ жазба әдебиетінде қалыптаспаған еді. Мазмұны жағынан Ыбырай әңгімелері өз заманының келелі мәселелерін қамтиды. Оның шығармалары жас ұрпақты мейірімділікке, адалдыққа, ізеттілікке, ақылдылық пен білімділікке, т.б. ізгі қасиеттерді үйретуге шақырады. Ыбырай «Қазақ хрестоматиясына» Қара батыр, Байұлы, Жиренше шешен, Тазша бала туралы ертегі,Бай баласы мен жарлы баласы, Таза бұлақ, Әке мен бала т.б. тәлімдік мәні зор әңгімелерін енгізді.Қазақ хрестоматиясына енген Ыбырайдың көркем шығармалары өзінің ағартушылық идеясына бағындырылған. Ол әдебиетті бала санасына әсер ететін, сөйтіп, оны жақсы, өнегелі істерге үйрететін мықты құрал деп атап көрсетті.
Ыбырайдың шығармаларын оқи отырып, ол өз заманының беталысын анық аңғарғанын, халық өмірін жаңа арнаға салуда білім мен тәрбие мәселесі қатар жүру керектігіне назар аударғанын көруге болады.Ыбырай әңгімелерінң
