ответ:Мен осы шығармамды аяулы анама арнағым келеді. Анам мен үшін дүниедегі ең қымбат жан. Маған жарық дүние сыйлап, әлпештеп өсірген, түн ұйқысын төрт бөліп, барлық керегімді алдыма тосып, дамылсыз тыным таппай жүретін ол - Анам. Менің анама деген махаббатым шексіз. Ана жайлы айтып тауыса алу мүмкін емес.
Ана! Ана! Ана! - дегенде толқымайтын жан жоқ шығар. Ана бала өміріндегі ерекше жан. Ана - менің өмірдегі тіреуім. Сәби кезімізде түнде шырылдап жылағанымызда анамыз ылғи жанымыздан табылған.
Мен қуансам менімен қуанған, ренжісем көңілімді аулайтын жан ол – Анам
Вот
қыстың желтоқсан жұлдызы. қар көптен жауып, нағыз қыс болды. күн әбден қысқарған. күннің көзі көрінсе де жылынбайды. өзенді, көлді мұз қаптап, жұрт үстімен жүре бастады. қалың қардан шөптің басы көрінбейді. қыс күні аяз күшті болып, үскірік борандар да аз емес. орман қарайған, ішінде қүстарды көре алмайсың, қоян күндіз жасырынып, түнде ғана жүгіріп жас ағаштарды кеміріп жүр. иелері жылы қораға шөп салып бағып-қақса да, қысты күні үй хайуандарына да бапсыз. ң өзі де суықтан қорғанып үй салып, жылы киім киіп, үйлеріне от жағып, дәйім жұмыстарынан қала алмайды. қыстыгүні жылқышыларға бек қиын: қандай суық борандарда күні-түні далада жүргені, қасқырдан бір қорқып, бораннан екі қорқып, бейшараларда тіпті рақат жоқ. жалтаң аяз көбінің беттерін қарыған. шилі бет байғұстар желге де қарсы қарай алмайды. сабаққа мезгілімен жүретін ң да ертеңгі аяз есінен көпке дейін шығатын емес.
