В древности лошадь смотрел на солнце:
- Ой, хорошо, Солнышко! Меня называют самым красивым из животных. Я тоже Я знаю. Тем не менее, я хочу сделать некоторые части своего тела красивее. - Так где исправить? - с улыбкой спрашивает солнышко.
- Если бы мои ноги были длиннее, я был бы быстрее. Моя шея Если бы он был длиной с лебединую шею, я бы стал еще красивее. Было бы хорошо, если бы у меня был мужчина, которого никогда не забрали бы у меня, чтобы нести мужчину.
- Подожди, - с улыбкой говорит Солнышко. Солнце подводит верблюда к коню. - Вот такие длинные ноги, длинная шея и муж как угодно. Ну так как Вы хотели быть - спрашивает Солнце.
Когда лошадь видит уродливое животное, она дрожит. - Нет нет! - от страха говорит он. - Достаточно красоты! «Каждый должен ценить свои качества». Солнце говорит лошади. С тех пор лошадь по-прежнему дрожит от страха каждый раз, когда видит верблюда.
Табиғатқа саяхат.
Көптен күткен жылдың ең әсем жыл мезгілі – көктем де келіп жетті. Биылғы жылы қыс қатты болған соң, күн кеш жылынды. Табиғат ана қысқы ұйқысынан оянып, жер жүзі құлпыра түсті. Жылы жақтан құстар қайтып, "көктем келді" бір - бірімен жарыса айналаға жар салуда. Жердің бетіндегі қар еріп, алғашқы бәйшешектер де шыға бастады. Айнала әсем күйге еніп, табиғат жандана түсті. Осындай көктемнің шырайлы күндерінің бірінде демалыста отбасымызбен табиғат аясына серуендеуге шықтық. Қала сыртындағы орманда таза ауамен тыныстап, құстардың сыңғырлаған әсем әндерін тыңдап, біраз серуендеп үйге қайттық.
