Абай Құнанбаев (1845-1904). Абай 1845 жылы Шығыс Қазақстан облысында (бұрынғы Семей облысы) орналасқан қазіргі Абай ауданындағы (бұрынғы Қарқаралы) Шыңғыс тауының түбінде дүниеге келген.
Ол белгілі қазақ ақыны, ұлы ойшыл, композитор, философ, жазба қазақ әдебиетінің негізін қалаушы және оның алғашқы классигі болды.
Оның өз ұлтынан қалдырған мұрасы әндер мен өлеңдерге, аудармалар мен прозаларға бай. Оның Пушкин, Лермонтов, Крылов сияқты орыс жазушылары мен ақындары жазған поэзияға аудармалары Қазақстанның ұлттық патронатына айналды. Ол Шиллер, Гете, Байрон шығармаларын қазақ тіліне аударды.
Ұлы ойшыл жасаған «Қара сөздер» [Сөздер кітабы] (проза) этникалық философиялық шығарманы құрайды. Оның бұл туындысы - 19 ғасырдың екінші жартысындағы қазақтың ұлттық өмірін зерттеу. Ол өзі өмір сүрген елдің әлеуметтік мәселелеріне әсер етті.
Ол сонымен бірге елді басқаруға қатысып, күрделі мәселелерді әділ шешуге тырысуда белгілі бір рөл атқарды.
Абайдың есімі бүкіл әлемге әйгілі Шекспир, Гете, Пушкин сияқты көптеген елдерде танымал, өйткені оның ұлы сөздері бір халықтың ғана емес, бүкіл адамзаттың рухани қамқорлығына айналды.
Объяснение:
Арман дәліз бойымен асығып келе жатыр. Бүгін оның университеттегі алғашқы күні. Кенет ол бір қарияны түйіп кетті. "Кешірім өтінемін!" деп қайтадан жүгіре бастады. Сабақтың басталуына санаулы минуттар қалды. Ал ол болса әлі лекция өтетін аудиторияны таба алмай әлек. Терезе алдында тұрған бір студенттен:
– Ғафу өтінемін, 235-аудитория қай жерде? Білмейсіз бе?-деп ентіге сұрады. Сөйтсе ол аудитория басқа ғимаратта екен. Қуанышқа орай ол ғимарат бас ғимараттың дәл жанында екен. Арман жүруін одан әрі тездетті. Ғимаратқа кіріп, күзетшіден де:
– Кешіріңіз! 235-аудитория қай жерде?-деп сұрады. Сөйтсе 2-қабаттың сол жақ бұрышында екен. Арман 2-қабатқа көтеріліп келе жатырып тағы бір қолы кітапқа толы студентті қағып кетті де "ғафу етіңіз!" деп екі беті қызарып аудиторияға жетті. Сабақ басталып кеткеніне 2 минут болған. Есікті қағып:
– Кеше көріңіз! Аудиторияны таба алмай жүріп қалдым. Бұл қазақ филологиясы ма?- деп лекторға қарады. Лектор:
– Иә. Алғашқы күн болған соң кешірімді. Бұдан бұлай қайталанбасын!-деп сабағын жалғастыра бастады. Алдағы парталардың біріне, бір қыздың қасына Арман отыра қойды.
– Мынау кітап па?-деді қыз алдында тұрған кітапқа көзі түсіп. Қыз жалт қарап:
– Жоқ, дәптер. Кітаптың қандай екенін білмеймісің?-деді.
– А, жоқ... Ренжіткен болсам әрі әбес қылығым үшін кеше көр. Жай мұқабасы қатты тозып кетіпті. Менде дәл осы кітаптың жаңасы бар. Қаласың берейін,- деді жымиып.
– Жарайды. Енді сөйлей бермей, лекторды тыңдайық!-деп тақырыпты жаза бастады. Арман да сабаққа кірісті.
Объяснение:
вот ответ тпиши
