Бұрындары бір кедей өмір сүріпті. Ол өте адал адам екен. Бір күні ағаш шабуға барады. Өзенді жағалай өтіп келе жатса бір кезде аяғы тасқа сүрініп балтасы өзенге түсіп кетеді. Ол кедей жүзе алмайтын. Бір кісі кедейдің жанынан өтіп бара жатады. Кедей мұңайып өзенге қарап тұрады. Соны көрген кісі оған көмектесуді ұйғарады. Кедейден әлгі кісі не болып қалды? не үшін мұңайып отырсың ?- деп сұрақ қояды. Кедей балтам өзенге түсіп кетті деп айтады. Ол кісі өзенге түсіп кетеді де алтын балта алып шығыпты. Және бұл сенің балтаң ба деп сұрайды. Бірақ кедей бұл менің балтам емес, менің балтам ағаштан жасалған деп айтады. Сол кезде тағы суға түсіп кетеді. Енді ағаштан жасалған ескі балтаны алып шыққан кезде кедей міне менің балтам деп дауыстайды. Сол кезде әлгі адам 《сенің адалдығыңа қайран қалдым》- деп айтады. Сол үшін оған алтын балтаны және өзінің қалтасынан бір қап ақшаны алып кедейге береді. Кедей алмаймын деп ұялады. Қысылмай ал деп кедейге береді Кедейдің ісі оңға басады. Байлыққа қол жеткізеді. Оған бәрі қызғана қарайтын болды.
Бауыржан Момышұлына хат . Сәлеметсіз бе Бауыржан аға . Мен қазіргі жастардың , сіздердің ұрпақтарыңыздың атынан сізге және де басқа қазақ батырларына алғысымды білдіргім келеді. Сіздер бізге осындай әдеміде кең байтақ жерімізді қорғағандарыңыз үшін Үлкен рахмет. Егер сіздер болмағанда күніміз не болушы еді? Елестетугеде қорқамын.Уақыт зымырап өтіп жатыр. Уақыт өткен сайын заман өзгеруде, бірақ өткен өмір тарихы мәңгі есте сақталуда. Неше алуан соғыс дүниені дүр сілкіндірді, бірақ екінші дүниежүзілік соғыс, қаншама адамзатын қисапсыз қасіретке ұшыратқан өлімімен мәңгілік есте қалды. Біздің еліміз а басынан өткізбеген зұлматты өткерді.
