Есімдік есім сөздердің: зат есім, сын есім, сан есімнің орнына қолданылып, соларды нұсқап, меңзеп, сілтеп көрсетеді. Есімдіктер орынбасар сөздер деп те аталады.
Есімдіктер мағынасына қарай жеті топқа бөлінеді: 1) жіктеу есімдігі; 2) сілтеу есімдігі; 3) сұрау есімдігі; 4) өздік есімдігі; 5) жалпылау есімдігі; 6) болымсыздық есімдігі; 7) белгісіздік есімдігі.
1. Жіктеу есімдігі заттық ұғыммен байланысты қолданылады. Олар: мен, сен, сіз, біз (біздер), сендер, сіздер, олар. Жіктеу есімдіктері үш жақта, жекеше және көпше түрде қолданылады.
2. Сілтеу есімдігі нұсқау, мегзеу, көрсету мағыналарын білдіретін бұл, сол, ол, осы, осынау, сонау, анау, ана, мына, әне, міне, мынау деген сөздер.
3. Сұрау есімдігіне жауап алу мақсатымен қойылған сұрау мәнді сөздер жатады. Олар: кім? не? қандай? қай? қанша? неше? нешеу? нешінші? қайда? қайдан? қалай? қашан? қайдағы? т.б.
4. Өздік есімдігіне әр тұлғада түрленіп қолданылатын өз деген бір ғана сөз жатады. Өз есімдігі түрленіп тәуелденіп: сенің өзің; көптеліп: өздері; септеліп: өзімнің түрінде қолданылады.
5. Жалпылау есімдігіне жалпылау, жинақтау мағынасын білдіретін бәрі, барлық, бар, барша, бүкіл, күллі, бүтін, түгел, тегіс деген сөздер жатады.
6. Болымсыздық есімдігіне ештеңе, ештеме, ешкім, ешбір, ешқашан, ешқандай, ешқайдан, ешқайда, дәнеңе, дәнеме деген болымсыздық мағынаны білдіретін сөздер жатады.
Болымсыздық есімдіктері еш сөзімен бір, кім, қашан, қайдан, қандай деген есімдіктердің бірігуі арқылы жасалып, бірге жазылады: ешбір, ешқашан, ешқандай, ешкім, т.б. Ал еш сөзі басқа сөздермен (зат есімдермен) тіркесіп келгенде, бөлек жазылады: еш адам, еш оқиға, еш кітапта, еш жерде, еш уақытта, еш мүмкіндік, еш ата-ана, т.б.
Болымсыздық есімдіктерінің ерекшеліктері:
Ту – мемлекеттің басты рәміздерінің бірі бейнелейтін, оның егемендігі мен ұқсастығы. Ту — ол тіркелген бауғаға бекітілген мата мен түстегі, әдетте бейнеленген елтаңба немесе эмблема. Ту ежелден қызметін атқарды елдің халқын біріктіру және оны сәйкестендіру белгілі бір мемлекеттік бар.Тәуелсіз Қазақстанның мемлекеттік туы ресми түрде 1992 жылы қабылданды. Оның авторы-белгілі суретші Шәкен Ниязбеков. Қазақстан Республикасының мемлекеттік туы-тік бұрышты көгілдір түсті, ортасында күн сәулелері, астында – қалықтап ұшқан қыран.
Елтаңбасы – мемлекеттің басты рәміздерінің бірі. Термині "герб" (елтаңба неміс сөздер "erbe" (мұра) деген мағынаны білдіреді тұқым қуалайтын ерекшелік белгісі – үйлесімі пішіндер мен заттардың құлшыныстың. Егеменді Қазақстанның елтаңбасы ресми түрде 1992 жылы қабылданды. Оның авторлары-белгілі сәулетшілер Жандарбек Мәлібеков пен Шот-Аман Уәлиханов.Қазақстан Республикасының мемлекеттік елтаңбасы шеңбер (дөңгелек) – бұл символ, өмір мен мәңгіліктің, ол пайдаланған ерекше почетом арасында Ұлы дала көшпенділерінің. Шаңырақ – киіз үйдің басты жүйе құраушы бөлігі нысан бойынша напоминающая көктегі күмбез болып табылатын бірі тіршіліктің көшпенділерінің дәстүрлі мәдениетінде. Республиканың Мемлекеттік елтаңбасында шаңырақтың бейнесі – символы ортақ қонысының, біртұтас Отанының барлық халықтардың. Басты мақсатымыздан ауытқымай, беріктігі және орнықтылығы шаңырақтың байланысты сенімділігін, оның барлық уықтардың (тіректер).
Мифтік қанатты аттар – тұлпарлар мемлекеттік елтаңбадағы геральдикалық элемент болып саналады. Бағзы замандағы тұлпар бейнесі ерте заманнан бері бейнелейді сияқты ұғымдар батылдық, адалдық және күші. Қанаттары символизируют сан ғасырлық арманын көпұлтты Қазақстан халқының қуатты және гүлденген мемлекет құру. Олар туралы куәландырады таза ой ұмтылуға дәйекті жетілдіру және жасампаздық дамыту. Алтын қанаттары сондай-ақ, алтын масақтар мен қазақстандықтардың еңбексүйгіштігін және еліміздің материалдық игілігін.
Әнұран – басты рәміздерінің бірі. "Әнұран" терминінің өзі гректің "gimneo" термині "салтанатты ән". Әнұран ретінде, маңызды дыбыстық символика бар кілт мәні үшін тиімді әлеуметтік-саяси бірігуде және еліміздегі азаматтарды этномәдени біртұрпаттылықта айтарлықтай мағына береді.
Тәуелсіз Қазақстанның тарихында мемлекеттік әнұран-елдің бекітіліп, екі рет – 1992 және 2006 жылдары.
