Көрнекті жазушы, гвардия полковнигі, Кеңес Одағының Батыры Бауыржан Момышұлының "Ұшқан ұя" повесінде Баукеңнің есін біле бастағаннан мектепке барып, сабақ оқып бастағанға дейінгі өмірі, өскен ортасы, ауыл адамдары, сол кездегі қазақ халқының тұрмыс тіршілігі суреттеледі.
Батырдың мейірімді, дана әжесінің тәрбиесінде болғаны, ол кісінің сан түрлі ертегілер айтып беруі Абайды еске түсірді. Ерекше ыстық әже махаббатымен, үлкендердің батасымен өскен, білім алған баланың үлкен азамат болу заңды шығар.
Кітапты оқып отырып, сол кездегі қазақ ауылы, кең пейіл халық көз алдымнан көркем фильмдей өтіп жатты. Қазақы мінез, дәстүр, өнер, шынайы суреттеулер тәнті етеді. Сағындырады.
Автор балалық шағын, естеліктерін арқау етіп, бауырмалдықты, достықты, ерлікті, адал да аңқау, қарапайым ауыл адамдарын шебер суреттеген.
мине мында сурактарынынжауабы бар дурыс болмаса кеширши ок☺️☺️☺️
арпачёва Нина Петровна, 1931 жылғы 19 қыркүйекте Қостанай облысы, Пешковск ауданындағы Батмановка кентінде туылған. Батмановка кентінде білім алып, 10 жастан бастап Ұлы Отан соғысы кезінде колхозда қосалқы жұмыстарды орындады. Пішен тасыды, бұзауларды азықтандырды, қар тазалады, үлкендердің барлық тапсырмаларын орындады. Сондай-ақ әскерлерге шұлық тоқыды, майданға жіберу үшін сәлем саухат жинады. Бертін келе трактор, комбайн жүргізді.
1954 жылы тұрмыс құрып, күйеуімен Тыңды игеру үшін Есенкул шаруашылығына барды. 1959 жылы күйеуімен РСФСР-дағы Челябинск облысына барды.
Бетонмен жол салу жұмыстарында жұмысшы болып еңбек етті. Содан кейін Коркино қаласында цемент зауытында жұмыс істеді. 1964 жылы күйеуімен Рудный қаласына келіп, ССГОК ОРС-да жұмыс істеді. 1974 жылы «Сарыбай РЭС» жұмысқа орналасып, 1997 жылға дейін 500кв «Сокол» ҚС-да еңбек етті.
