Составьте диалог по ! 9- тапсырма. 20 !

Сәлем, менің атым Сати.

-Ал мен Джини. Мен АҚШ-танмын, Канзас! Ал сен қай жақтансың?

- Мен Қазақстаннанмын!

– Әй, мен Қазақстан туралы естідім! Бірақ мен бұл елдің қай жерде орналасқанын білмеймін! Яғни, мен қай континентте екенін білмеймін!

- Джинниді тап. -Оңтүстік Америка? «Жоқ, Джинни, сіз болжамағаныңыз жөн. Қазақстан Еуразияда орналасқан. Елдің бір бөлігі Еуропаға, бір бөлігі Азияға тиесілі.

- Қалай қызықты! Қазақстан үлкен мемлекет пе?

- Жер көлемі бойынша әлемде тоғызыншы орын.

– Иә, сіздің де елде далалар мен шөлдер көп пе? Ал сендер атқа мінуді білесіңдер ме?

- Уау, Джини! Рас, көбіміз жылқы ұстауды білеміз. Бұл ұлттық мәдениет. Бірақ мұндай білім қайдан келеді? – Ал Марк Дакаскаспен «Көшпенді» фильмін көргенім есіме түсті. Бұл менің сүйікті актерім.

— Сен атқа міне аласың ба, Джини?

– Бірде мектепте тырыстым, әйтеуір бас тарттым. Ал сен, Сати?

– Ал мен ат спортына жақсымын. Мен сені үйрете аламын. - Бұл өте жақсы!

ТАТЬЯНАНЫҢ ОНЕГИНГЕ ЖАЗҒАН ХАТЫ (А.С. Пушкиннен)  рет оқылды Амал жоқ — қайттым білдірмей, Япырмау, қайтіп айтамын? Қоймады дертің күйдірмей, Не салсаң да тартамын.   Талапсыз, бақсыз мен сорлы Еріксіз аттап ұяттан, Қорлыққа көндім бұл құрлы, Байқалар халім бұл хаттан.   Әлімше мен де ұялып, Білдірмен дедім өлсем де, Шыдар ем күйіп мен жанып, Айында бірер көрсем де.   Болмады көріп қалуға, Есітіп біраз сөзіңді. Шыдар ем бір ай жатуға ¥зақ түн жұмбай көзімді.   Қызықтан қашып бұл жерге Көңліңіз суып келіпсіз. Мәнісін сұрап білуге Тілдесе алмаймын еріксіз.   Келмесең егер сен бізге, Сау болмас па ем, әлбетте? Болмасам ашна мен сізге, Түспес ем мұндай бейнетке.   Асау жүрек қайнамай, Жуасыр ма еді кезінде? Елден бір жақсы сайламай, Бармас па ем ерге өзім де?   Өзгеге ешбір дүниеден Еркімен тимес бұл жүрек. Әзелде тағдыр иеден, Қожам — сенсің, не керек.   Тіршілігім — құрбандық, Шыдамай сені көргенше, Тәңірімнен келген бұл жарлық, Ием — сенсің өлгенше.   Әуелде кірдің түсіме, Ортақтасып өміріме. Толғау салып ішіме, Сол күнде-ақ жақтың көңліме.   Қүдайдан болғай деп емі, Құдайыны мол бердім. Көрген жерде-ақ мен сені, «Осы екен ғой — сол», — дедім.   Жатқан сайын ұйқыға Дұға оқушы ем, шошынып. ¥натып мені құлқыңа, Жүруші едің қосылып.   Түсімде мені жұбантып, Жылы сөзбен сөйлесіп, Кетуші едің қуантып, Қалушы еді көңіл өсіп.   Шыныңды айт, кімсің тербеткен, Иембісің сақтаушы? Әлде азғырып әуре еткен Жаумысың теуіп таптаушы?   Шеш көңлімнің жұмбағын, Әлде бәрі — алданыс. Жас жүрек жайып саусағын Талпынған шығар айға алыс.   Не болса да, өзімді Тапсырдым сізге налынып, Толтырып жасқа көзімді, Есірке деймін жалынып.   Бұл жерде ешкім сырымды Білмейді, айтып не етейін? Жақтырмай бұзсаң нұрымды, Білдірмей күйін өтейін.   Күтемін сізден қайта хат, Қуандырып дертім жаз. Ол болмаса, шыныңды айт, Кінә өзімде, өзіме аз.   Өз хатыма өз көзім ¥ялып, қорқып баға алмас Кепілім менің — бір өзің, Бөтен жан тесік таба алмас.  
Толық нұсқасы: http://abai-inst.kz/?p=743 | Абай институты