Христианство – вера в Бога третьей части населения земного шара, в основе которой лежит учение о единстве Святой Троицы, Искуплении и Иисусе Христе мира. Христианское богослужение построено на Священном Писании и Священном Предании.
Ислам – религия значительной чати населения Земли, в основном, жителей Востока, буквально означающая «покорность Богу». Основатель религии – пророк Мухаммед. Главные принципы содержатся в Коране. Основные догматы этой религии– поклонение Аллаху и пророку Мухаммеду.
Краткое сравнение ислама и христианства
Вера в единого Бога. И христиане, и мусульмане верят в единого Бога. Но в христианстве Бог есть Всесовершенный и Неограниченный, природа Его нетварна. В исламе к Аллаху не применимо понятие духовности, которое всего лишь является атрибутом тварной человеческой души, а сам Бог в понимании мусульман, наделен тварными качествами. Конечно же, эти два Бога совершенно различны и нет никаких оснований их отождествлять.
Столпы веры. Христианское верование изложено в Символе Веры. Вера в ислам имеет пять столпов – объявление ее, ежедневная пятиразовая молитва нуждающимся в виде пожертвования, ежегодный пост и паломничество в Мекку.
Внутренняя природа Бога в христианстве утверждена учением о Святой Троице. Три ипостаси Бога неразделимы. В исламе внутренняя, духовная, природа Аллаха остается нераскрытой.
Священники. В христианстве для совершение Таинств, служб и треб есть священники. В исламе их нет. Молитва (намаз) может быть совершена индивидуально любым верующим или коллективно под руковдством того, кто больше всех знает Коран.
Пост. Христиане имеют четыре длительных поста на протяжении года, а также постятся каждую среду и пятницу. Мусульмане в месяц Рамадан от рассвета до заката воздерживаются от пищи и от выполнения супружеских обязанностей.
Благотворительность. И христиане, и мусульмане жертвуют в пользу бедных. Но если в христианстве это занятие добровольное, то в исламе такая деятельность вознесена в ранг столпа веры. Жертвенностью во имя бедных освящается имущество мусульманина и его сердце.
Молитвенный дом христианина называется храмом, мусульманина – мечетью.
Божьи создания. В христианстве это ангелы и люди. Человеку дана Богом свободная воля. Мужчина и женщина перед Богом равны. Муж и жена в браке становятся одной плотью и живут в мире и согласии. В исламе Аллах создал еще и джиннов – существ, похожих на людей и могущих принимать любое обличие. Своей воли человек не имеет. Мужчины в духовном отношении имеют преимущество перед женщинами и могут иметь до четырех жен. Коран позволяет бить жену, если она провинилась.
Природа человека. Создан человек по образу Бога и Его подобию, — утверждают христиане. Адам и Ева до грехопадения задумывались бессмертными и нетленными. Грехопадение прародителей повлияло на всю историю человечества. Мусульмане считают, что у человека свой образ, отличный от Аллаха. Прародители были смертными, мир после их грехопадения не исказился.
Понятие Святого Духа. В христианстве Святой Дух в Троице неразделимый является одним из ипостасей Бога. В исламе ангел Джибрил назван Святым духом.
Священные книги. Христиане основывают свое учение на Священном Писании и Священном Предании. Учение ислама основывается на Коране и священном предании Сунна (описание жизни пророка Мухаммеда).
Иисус Христос и святые. Для Христиан Он Бог-Сын, который пришел на землю человеческий род. В исламе его считают одним из пророков. Также пророчицей считают мусульмане Пресвятую Богородицу. Заступничество святых, так почитаемо в христианстве, Кораном отвергается. Орудием победы над сатаной христиане считают крест, мусульмане – черный камень в Мекке. Иконы почитаются христианами и хулятся мусульманами.
разница между христианством и исламом заключается в следующем:
У христиан Бог един в трех Лицах Святой Троицы. У мусульман природа Бога не раскрыта.
Христиане ждут Царства Небесного. Мусульмане – рая на земле.
Иисус Христос у христиан – Сын Бога, у мусульман Он только пророк. Его Матерь почитается христианами как Богородица, у мусульман – как пророчица. Ислам следует учению пророка Мухаммеда.
Священная книга христиан Библия, мусульман – Коран. Мусульмане частично принимают Библию, христиане Коран отвергают.
Әбілхайырдың ішкі саясаты қайшылықтарға толы. Көшпелі дворяндардың қолдауымен билікке келген хан орталықтандыру және көшпелі Ру билеушілерінің артықшылықтарын шектеу саясатын жүргізе бастады.Сыртқы ереже.
Объяснение:
Әбілхайырдың қол астында қазақ жерлерін біріктіру. Билікке келген Әбілқайыр Ұлыстың қалдықтарын біріктіруге және орталықтандырылған мемлекет құруға бағытталған белсенді қызметін бастады. Ол Сібір мен Қазақстан аумағында билік еткен кезде бірқатар жартылай тәуелсіз иеліктер болды. Сырдария ауданы Орталық Қазақстанның едәуір бөлігін иеленген Ахмет пен Мұхаммед ханның қол астында болды. Есілдің бойында Мұстафа ханның жерлері болса, Сібірдің бір бөлігі қажы Мұхамедке бағынды. Ең ықпалды топ би Едігенің ұрпақтары болды, олардың басында ағайынды Мұса мен Жамбырши тұрды. Бұл 1430г. Абулхаиру тура келді упорную күреске Қажы-Мұхаммед үшін алқабына Тобыл. Өзінің қарсыласын жеңгеннен кейін Әбілқайыр Ахмед пен Мұхаммед ханға қарсы шықты. Сырдариядан алыс емес жерде жаңа шайқас басталып, ол тағы да жеңіске жетті. Оның қарсыластары Кши Мұхаммедке қашып, Хаджи Тарханға пана тапты. 1446 жылы Әбілқайыр Сырдарияға жорық жасап, Созақ, Сығанақ, Ақ Қорған, Өзген қалаларын басып алды. Сығанақ мемлекеттің жаңа астанасы болды. Сол жылы оған мусс-тафа хан қарсы шықты, оның тағдыры Есілде болған ай билеушілерінің бірі. Мұстафа бөлініп, оның барлық мүлкі Әбілхайырдың жақтастары арасында бөлінді. Бұл соңғы үлкен жеңіс болды, содан кейін бірқатар ішкі және сыртқы саяси жеңілістер болды.
Әбілхайырдың ішкі және сыртқы саясаты. Әбілхайырдың ішкі саясаты қайшылықтарға толы. Көшпелі дворяндардың қолдауымен билікке келген хан орталықтандыру және көшпелі Ру билеушілерінің артықшылықтарын шектеу саясатын жүргізе бастады. Замандастары Әбілқайыр мемлекетіндегі алауыздық пен алауыздықтың себебі болған деп жазды. "мемлекетті басқару дәстүрі мен сұлтандық жарғысы бұрынғы тәртіпке сәйкес келмеді және ежелгі әдет-ғұрыптарды сақтамады". Мұның бәрі ықпалды ру билеушілері мен Сұлтандықтың бір бөлігінде оппозицияның пайда болуына себеп болды. Оппозицияның басында Барақ хан Жәнібектің ұлы қажы-Мұхаммедтің немересі Ибак-оглан тұрды. Кши-Мұхаммедтің ағасы Керей, Әбілхайырдың туысы Жәдігер және оның ұлы Бург-оглан, Мұса және Жамбыршы.
Ішкі алауыздықты пайдаланып, қажы-Тарханнан Ахмет қайтып келді, оған Солтүстік Арал өңірінің барлық көшпелі рулары бағынды. Мұса мен Жамбыршы Жагидер хан деп жариялап, Әбілхайырға бағынудан бас тартты. Жағдай ойраттардың рейдтерімен қиындады. Моңғолдардың батыс тармағы ойраттар осы кезеңде Моғолстанға қарсы жаулап алу жорықтарын бастайды. Әбілхайырдың соңғы тірегі болған отырықшы-жер аудандарының жоғалуы оның өліміне қауіп төндірді. Сондықтан хан ел ішіндегі қиындықтарға қарамастан ойраттарға қарсы жорыққа шықты.
Әбілхайыр мен ойрат билеушісі Үз-Темір Тайшы әскерлері арасындағы шайқас Сығанақ маңындағы Көк-Кеңес жерінде өтті. Әбілқайыр толық жеңіліске ұшырап, Сығанақ қабырғасынан тыс жасырынуға мәжбүр болды. Ойраты емес, армысың, кедергі, авариялар мен rob барлық алқабына Сырдария. Көптеген қалалар басып алынды, соның ішінде Түркістан, Ташкент, Отырар, Әбілқайыр қорлаушы әлемге қол қоюға мәжбүр болды. Осыдан кейін оның беделі ақыры төмендеді.
