1. қазақстан аумағындағы алғашқы қауымдық құрылыс2. жэс жылдардағы қазақстан3. түрік және түркеш қағанаттары4. монғол шапқыншылығы дәуіріндегі қазақстан5. қазақ – жоңғар соғысы. «ақтабан шұбырынды, алқакөл сұлама»6. ежелгі қазақстан (тас, қола дәуірі)7. ауыл шаруашылығын күштеп ұжымдастыру8. абылай хандығы 18ғ.9. тың және тыңайған жерлерді игеру10. отарлау саясатына қарсы қазақ халқының ұлт – азаттық қозғалысы (17 – 19ғ)11. үйсін, қаңлы, ғұн тайпалары12. қазақстандағы 1954 – 56 жылғы тарихи оқиға13. қазақстан ұ.о.с. жылдарында (1941 – 45 жж)14. исатай тайманов – махамбет өтемісов көтерілісі (1836 – 1838 жж)15. ерте феодалдық мемлекеттер16. 1941 – 1945 жж ұлы отан соғысындағы қазақстандық батырлар17. кенесары қасымұлы бастаған көтеріліс (1837 - 1847) 18. қарлұқ мемлекеті19. 1916 жылғы ұлт – азаттық көтерілістің тарихи маңызы20. қазақ өлкесі ресей империясының құрамында21. x – xiii ғғ феодалдық мемлекеттер22. саяси қуғын – сүргін. репрессия құрбандары. сталинизм23. қарахан мемлекеті24. индустриялық саясаты (1925ж.)25. ауыл шаруашылығын күштеп ұжымдастыру26. қидан, найман, керей мемлекеттері27. оғыз мемлекеті28. қола дәуіріндегі қазақстан29. қыпшақ мемлекеті30. қазақстан моңғол шапқыншылығы дәуірінде31. 1986 ж желтоқсан оқиғасы32. көшпелі моңғол мемлекетінің құрылуы33. ноғай ордасы34. 1916 ж. ұлт – азаттық көтерілістің сипаты35. ксро – ның ыдырауы. тмд құрылуы 36. қазақ акср – нің құрылуы37. қазақстанның тәуелсіздік алуы38. қазақстанда кеңес өкіметінің орнауы39. моғолстан мемлекеті40. 1917 жылғы ақпан буржуазиялық – демократиялық революциясы41. шетелдік интервенция мен азамат соғысы жылдарындағы қазақ өлкесі42. абылай ханның ішкі және сыртқы саясаты43. сақтардың саяси қоғамы44. ауыл шаруашылығын күштеп ұжымдастыру45. қазақстан аумағындағы алғашқы қауымдық құрылыс46. үйсін, қаңлы, ғұн тайпалары47. қазақ халқының қалыптасуы. жүздердің пайда болуы48. «қазақстан – 2050» стратегиясы. елбасы жолдаулары49. «қазақ» атауының шығу тарихы50. қазақстан алтын орда құрамында51. xviii – xix ғасырлардағы халық көтерілісі (сырым датұлы)52. патшалық ресейдің отарлау саясаты53. соғыстан кейінгі халық шаруашылығын қалпына келтіру (1946ж.) 54. қола дәуіріндегі қазақстан. археологиялық ескерткіштер55. 1917 жылғы қазан төңкерісі56. көшпелі моңғол мемлекетінің құрылуы57. исатай тайманұлы мен махамбет өтемісұлы бастаған көтеріліс58. қидан, найман, керей мемлекеттері59. 1986 жылғы желтоқсан оқиғасының тарихи маңызы60. қазақ халқының қалыптасуы, жүздердің пайда болуы61. тың және тыңайған жерлерді игеру саясаты62. көшпелі өзбек мемлекетінің ыдырауы (әбілқайыр хандығы)63. қазақстан республикасының конституциясы64. сақтар: саяси тарихы, шаруашылығы мен мәдениеті65. ел президентінің жолдаулары, олардың мәні66. ноғай ордасы, моғолстан, әбілқайыр хандығы67. қазақ хандығының құрылуы68. қазақ жүздері, құрамы, аумағы69. 1867 – 68 жж. реформалар70. жаңа қ саясат жылдарындағы қазақстан71. қазақстан индустрияландыру саясаты жылдарында72. соғысқа бейімдеп қайта құру (1941 – 45жж.)73. 1986 жылғы алматыдағы желтоқсан оқиғасы74. 1950 – 80 жылдардағы қазақстанның қоғамдық – саяси жағдайы75. қазақстан тас ғасыры дәуірінде76. қарлұқ мемлекеті77. қыпшақ хандығы78. «қазақ» терминінің шығу тарихы 79. сырым датұлы бастаған көтеріліс80. қазақстандық – батырлар (1941 – 45жж.)81. қазақстан қайта құру жылдарында (1985 – 91жж.)82. қазақстандықтар ұлы отан соғысы майданында83. сақтар: саяси тарихы, шаруашылығы мен мәдениеті84. үйсіндер мен қаңлылар 85. қазақстан алтын орда құрамында86. абылай хандығы87. оғыз мемлекеті88. ақпан буржуазиялық – демократиялық төңкерісі89. 1916 жылғы ұлт – азаттық көтеріліс90. сақ тайпасының өнері мен шаруашылығы. алтын .жауатары керек еді​

Военный совет в Филях.

 

После Бородинской битвы, французы пошли на Москву. В Филях состоялся военный совет, на котором окончательное решение сдать Москву без боя принял Кутузов, объясняя это тем, что Москва – еще не вся Россия. Необходимо было сохранить силы армии и разработать новые стратегии. Большинство участников совета согласились с ним, некоторые генералы были против. Решение было принято, отступали по Рязанской дороге. Наполеон занял Москву без боя 14 сентября 1812 года.

И, уже в ночь на 14-15 сентября город был охвачен пожаром, который к ночи с 15-16 сентября усилился до такой степени, что Наполеону пришлось покинуть Кремль. Пожар бушевал до 18 сентября, и практически вся Москва была уничтожена.

Дело в том, что Наполеон не рассматривал Москву с военной позиции, она представляла для него политический интерес. Он совсем не ожидал, что ее сдадут без боя и сожгут дотла. Идти вслед отступающей русской армии в преддверии суровой русской зимы было чистым безумием. Зимовать в разоренном пожаром городе также не представлялось возможным. Все его дальнейшие планы рухнули.

 

Купечество – социальный слой, занимавшийся торговлей, посредник между производством и рынком. В исторических источниках для обозначения купечества в Древней Руси употреблялись два термина «купец» (горожанин, занимавшийся торговлей) и «гость» (купец, связанный торговыми операциями с другими городами и странами). С XIII в. появляется третий термин «торговец». 

Первые упоминания о купцах в Киевской Руси относятся к X в. В XI-XII вв. они составляли особую социальную группу городского населения, занимаясь наряду с торговлей ростовщичеством, пользовались поддержкой княжеской власти. В XII в. в наиболее крупных экономических центрах возникли первые купеческие корпорации. Процесс роста купечества был прерван монголо-татарским нашествием и возобновился в Северо-Восточной Руси на рубеже XIII-XIV вв. Развитие городов и численный рост купечества привели к выделению наиболее богатых и влиятельных групп купцов-гостей в Москве, Новгороде, Пскове, Твери, Нижнем Новгороде, Вологде и др. городах. 

Однако объединение русских земель вокруг Москвы сопровождалось ликвидацией податной и иной автономии местных купеческих корпораций, а позднее их разрушением. В период правления Ивана IV Грозного (1533-1584 гг.) многие представители купечества были физически истреблены. Купцы вместе с ремесленниками и мелкими торговцами городов были объединены в одно сословие посадских людей. С XVII в. крупное купечество стало соединять торговлю с предпринимательством в соледобывающей, винокуренной (до 50-х гг. XVIII в.), кожевенной и др. отраслях промышленности, а с XVIII в. в металлургии, текстильной, бумажной, стекольной и др., т.е. начался процесс формирования русской национальной буржуазии. Развитие торговли вне города привело к появлению слоя купцов-крестьян. 

С целью расширения социальной опоры самодержавия (в городах, а также в фискальных (сбор налогов) интересах, правительство в 1775 г. пошло на создание привилегированного гильдейского (гильдии - объединения) купечества. 
 
В новую сословную организацию купечества вошла буржуазия русских, украинских и белорусских городов, крупные и средние купцы, представители нарождавшегося банковского и сохранявшегося ростовщического капитала. Остальная масса купеческого сословия, состоявшая из ремесленников, товаропроизводителей, мелких торговцев, образовала сословие мещан, т.е. податное сословие из бывших посадских людей: ремесленников, домовладельцев, торговцев, объединенных по месту жительства в общины с некоторыми правами самоуправления. Организация гильдейского купечества, окончательно оформленная Жалованной грамотой дворянству и Жалованной грамотой городам (1785 г.), просуществовала без изменений до 1861 г. 

С отменой крепостного права в 1861 г. купечество стало составной частью буржуазии. В 60-е гг. XIX в. были подорваны и условия для существования в городах замкнутого купеческого сословия, хотя в России вплоть до 1917 г. сохранялись многочисленные сословные привилегии (в том числе и у купечества). С 1863 г. был открыт доступ в купечество для выходцев из всех других сословий. Для этого необходимо было уплатить все повинности по-прежнему сословию (касалось низших сословий), ежегодно платить гильдейский сбор (с 1-й гильдии - 500 рублей, со 2-й - 150 рублей, 3-я гильдия была ликвидирована) и другие виды промыслового налога. В купеческое сословие перешли многие крестьяне, а сословная прослойка крестьян-купцов исчезла, слившись с гильдейским купечеством. В купеческом сословии крестьян привлекали такие его права, как освобождение от телесных наказаний, возможность быть причисленным к категории почетных граждан и др. В XX в. по численности купечество стало незначительной частью буржуазии России. Окончательная ликвидация купечества как сословия была осуществлена в советской России.