Стаблицой 6 класс по заранее ! ​тема монгольскпя империя и изменения политической карты мира

ФЕОД˜АЛЬНАЯ ВОЙН˜А В РОСС˜ИИ 1433-1453  годов, вооруженная борьба между Василием II Темным и звенигородско-галичским князем Юрием Дмитриевичем и его сыновьями — Василием Косым, Дмитрием Шемякой и Дмитрием Красным за Московское великое княжение. Основными причинами войны стали усиление противоречий в великокняжеской верхушке в связи с выбором путей и форм государственного строительства Русского государства обстановке татарских набегов, литовской экспансии, политической и экономической консолидации как великих (Московского, Тверского, Рязанского) , так и удельных (Галичско-Звенигородского, Можайского) княжеств. После смерти московского великого князя Василия I Дмитриевича в 1425 году претендентами на великокняжеский стол выступили его сын Василий II и младший брат Юрий Дмитриевич. До 1431 года борьба велась дипломатическими средствами, в ней участвовали Золотая Орда и Литва. Решительные столкновения произошли в 1433-1434 годах. Несмотря на военные успехи, князь Юрий не добился поддержки большей части московского служилого дворянства и не смог закрепить за собой великокняжеский стол. Затем усобица вышла охватила обширные районы в центре и на севере России. Главным соперником Василия II после смерти князя Юрия в 1434 году становится Василий Косой, которого поддержал тверской великий князь Борис Александрович. В 1436 году Василий Косой потерпел поражение, попал в плен и был ослеплен. С 1441 года противников Василия II возглавил Дмитрий Шемяка. В союзе с можайским удельным князем Иваном Андреевичем, при поддержке на тверского великого князя, он захватил Москву в феврале 1446 года, пленил Василия II и, ослепив его, сослал в Углич.
В этот период на Руси вспыхнул ряд городских восстаний, невиданный размах получили «великие разбои» , крестьяне массами уходили от землевладельцев. Большинство дворян, недовольных ослаблением центральной власти, отказало в поддержке Шемяке. Осенью 1446 году он был вынужден отпустить Василия II на удел в Вологду. Василий II возобновил военные действия, заключив в союз с тверским великим князем. В декабре 1446 года он вернул власть над Москвой. Борьба продолжалась в центральных, а затем в северных районах до 1450 года, когда Шемяка в союзе с Новгородом потерпел поражение под Галичем. Военные действия прекратилась в 1453 году со смертью Шемяки. Завершение усобицы привело к практически полной ликвидации уделов в Московском княжестве, укрепила его внутреннее единство, усилила ведущую роль Москвы в объединении Северо-Восточной Руси.

ответ:Гетеротрофты организмдер (грек. һетерос – басқа, жат, тропһе – қорек) – негізінен дайын органикалық заттармен қоректенетін организмдер. Олар өз денесінің құрамын бейорганикалық заттардан түзе алмайды. Гетеротрофтарға адам және барлық жануарлар, паразиттік жолмен тіршілік ететін өсімдіктер, саңырауқұлақтар, көптеген микроорганизмдер жатады. Гетеротрофтар энергияны органикалық заттардың биологиялық тотығуының арқасында алады. Гетеротрофтардың қоректенуіне қарай үш түрі болады: сапрофитті немесе осмотрофты Гетеротрофтар – түрлі организмдердің тіршілік әрекеті нәтижесінде ыдыраған немесе бөлінген өнімдермен қоректенетін организмдер (ашытқылар, зең микробтары, көптеген бактериялар); голозойлы немесе анималды Гетеротрофтар – басқа организм денесіндегі сөлдермен қоректенетін организмдер. Табиғатта аралас қоректенетін түрлері де бар, мысалы, арам шырмауық басқа өсімдікке жабысып тіршілік етеді. Жасыл евглена денесінде жасыл пигменттер (хлорофилл) болғандықтан жарық кезде ол автотрофқа, ал қараңғыда – гетеротрофқа айналады. Кейбір өсімдіктер (қырықбуынның спора түзетін бұтақтары, дәнінің өніп келе жатқан тұқымдары) дамудың белгілі бір сатыларында гетеротрофтар болады. Гетеротрофтар табиғатта синтезделу процесі нәтижесінде аз мөлшерде болса да органикалық заттар (мысалы, көміртектің 10%-ы) түзеді. Құрамында жасыл пигменттер клеткалардың СО2 сіңіретін қабілеті хемосинтез және фотосинтез процестерінің эволюциясында шешуші рөл атқарды. Қазіргі кезде жануарлар тіндерінің де СО2-ні сіңіре алатын қабілеті бар екені анықталған. Осыған байланысты организмдерді автотрофтар мен гетеротрофтарға жіктеу – олардың көміртекті сіңіру қабілетіне емес, пайдаланатын энергия көзіне негізделген. Сондықтан Гетеротрофтарға көміртек көзі ретінде күрделі органикалық қосылыстар (көмірсулар, майлар, ақуыздар) тотығуынан бөлінген көміртекті пайдаланатын организмдер; фотоавтотрофтарға – фотохимиялық әрекеттесуді пайдаланатын организмдер; ал хемоавтотрофтарға – органик. емес заттардың тотығуы кезінде бөлінген энергияны пайдаланатын организмдер жатады. Гетеротрофтар күрделі органикалық заттарды ыдыратып және минералдандырып отыратын табиғаттағы зат алмасуда маңызды рөл атқарады. Гетеротрофтар автотрофтармен бірігіп, табиғатта біртұтас биологиялық жүйені құрайды.

Объяснение: