Объяснение:
Причины принятия христианства
Крещение Руси, положившее начало становлению русской цивилизации, было вызвано целым комплексом факторов:
1.1. Политические предпосылки. Владимир стремился укрепить государство и его территориальное единство. Попытка достичь этих целей с создания единого для всех племен пантеона языческих богов во главе с Полянским Перуном не привела к преодолению племенного сепаратизма и усилению княжеской власти. Только единобожие могло сплотить страну и освятить авторитет единоличной княжеской власти.
1.2. Международные факторы. Принятие христианства вводило Русь в семью европейских народов, создавало условия для развития равноправных отношений, а язычество обрекало на изоляцию и враждебность со стороны христианизированных соседей, относившихся к язычникам как к нелюдям. При этом следует учитывать, что окончательный раскол христианства на католическую и православную ветви произошел лишь в 1054 г.
1.3. Социальные факторы. Нараставшая социальная неоднородность, а также менявшиеся духовные запросы элиты общества создавали условия для перехода к более сложной мировоззренческой системе.
Объяснение:
Көне түрктерде мемлекеттік істерді басқару механизмі - әскери-саяси құрылымды болды. Басқаша айтқанда, түрктердің қоғамдық құрылымы әскери-саяси негізде жасақталынған, соны қоғамда негізгі тұғыр еткен деген сөз. Жорықтар мен шабуылдарға еркек кіндіктінің барлығы қатысқан. Әйел заты соғысқа, жорыққа қаруланып қатысқан емес, тіпті қылыш, пышақ қолына алған емес. Бұл көне түрк қоғамының «патриархальдық» ерекше болмысы, табиғи заңдылығы еді. Сол себептен, белгілі бір отбасының бастапқы ұйытқысы еркек кіндікті болды, сөйтіп ол әулеттің, рудың, тайпаның, одақтың атасы, қасиетті шаңырағы аталды. Түрк қоғамында ер атаулы «тал бесіктен тас үйінді «бесігіне» дейін» жауынгерлік рухпен тәрбиеленді, елді, жерді, туған жұртын қорғауды ең негізгі мақсат тұтты, бір сөзбен, көне түрктер асқан батырлық пен ерлікті мадақ тұтып ат жалында, қару-жарағымен ұдайы жорықтармен өмір кешті, бүкіл қоғам қашанда әскери дайындақта, әскери өнірін күн сайын дамытып тіршілік етіп жатты. Өйткені, қара құрттай қаптаған қалың қытайлықтардың шабуылына тойтарыс беру, ата жауымен ұдайы соғысу үрдістері толастаған емес еді. Бұл саяси жағдай көне түрктердің әскери өнерінің дамуына қатты әсер етті. Сөйтіп, Евразияны дүр сілкіндірген жорық шабуылдарды іске асырғандар көне түрктер болды, олардың әскери-саяси берік мықты құрылымы аталмыш мақсатта ерекше қызмет атқарды.
