Түрік қағанаты мен Қытай елі арасындағы орнаған қарым-қатынас шеңбері өте кең əрі екі ел өмірінің барлық саласын қамтиды. Шекаралас орналасқан империялар саяси, дипломатиялық, сауда- экономикалық, əскери, мəдени салада өте тығыз байланыс орнатып, мемлекеттердің даму тарихына əсер ететіндей бір-біріне зор ықпалдарын тигізді. Біз мақаламызда осы сан салалы байланыстың қытай деректері мен соңғы археологиялық мəліметтері негізінде тек кейбір қырларына, түрік-қытай қарым-қатынасындағы соғды көпестерінің алатын орнына, əулеттік некелердің құрылуы жəне Түрік қағанатының көркею тұсында ел басқарған қағандардың қытай еліне қатысты ұстанған саясатына тоқталуды алдыға мақсат етіп қойдық.
Казахско-джунгарские войны — серия военных действий между Казахскими жузами и Джунгарским ханством, продлившаяся с XVII до середины XVIII века. Стратегической целью джунгар являлось увеличение территорий для кочевья путём присоединения соседних земель Казахского ханства[3]. Джунгары представляли военную опасность не только для казахов, но и для Средней и Центральной Азии, а также для Российской империи[источник не указан 1319 дней]. Впоследствии Джунгарию ослабили междоусобные войны, конец Джунгарскому ханству положила Третья ойратско-маньчжурская война (1755—1759) с китайской империей Цин.
