После смерти Касым хана среди казахских султанов началась ожесточенная борьба за власть. В конце концов в 1523 г. султанские группировки избрали ханом внука Жанибека — Тахира.
Пытаясь укрепить свою власть среди казахов, Тахир стал искать поддержки у Ташкентского правителя Кельды-Мухаммеда. Когда же власть Тахира временно укрепилась, он расправился с очередным посольством из Ташкента и начал готовиться к походу на Ташкент. Узнав об этом, Кельды-Мухаммед первым вторгся в пределы Казахского ханства. Сражение произошло у Туркестана, в нем Тахир потерпел поражение. Часть его владений перешла в руки победителя. Обострились отношения Тахир хана с Мангытским Иуртом. Мангыты заняли часть земель в Западном и Центральном Казахстане, подвластные ранее казахским ханам.
Народ отошел от такого правителя, восставшие казахи убили его брата Абул-Касыма. В 1526 г. Тахир вместе с сыновьями и некоторым числом своих сторонников и слуг удалился к киргизам. Он умер приблизительно в 30-х годах XVI в. в Киргизии.
После этих событий большая часть родов Центрального и Западного Казахстана приняла подданство мангытских биев. Старшим среди них считался Алшагыр, владевший основными землями Мангытского Йурта — междуречьем Едиля и Жаика. Земли При-аралья входили во владения его брата Шагыма, аторгайские степи — другого брата, Сейдака.
Под властью казахских ханов остались лишь Жетысу и города Сырдарьи. Правитель Жетысу — Бойдас хан — правил лишь небольшой частью казахов и киргизов. На Сырдарье в это же время властвовали Тогым хан и Ахмет хан. Ахмет пытался захватить низовья Торгая, но был разбит Сейдаком и попал к нему в плен с пятнадцатью сыновьями. В 1535 г. Ахмет был убит Орак батыром, после чего под власть мангытов переходит и значительная часть Центрального Казахстана. После смерти Шагима и Сейдака Ногайский Улус возглавляет Ших-Мамай.
Объяснение:
если не можешь копировать то просконируй в чате я там написала
Только отцени мой ответ
!
Егер тек осы өлең жолдарымен тоқталар болсақ, Білге қаған інісі Күлтегінмен бірге сәтті жорықтар нәтижесінде мемлекет шекарасын кеңейтті, Ол күллі көшпелілер империясының тұғырын сомдап, түрік тектес этностардың бірлігін сақтай отырып, елдің мұңы, жердің қамы үшін «түнде ұйықтамай, күндіз отыра алмай» күресті
Объяснение:
Түркі қағанаты күшейгенін мүлде қаламайтын «Ұлы Аспан» империясы Білгенің бейбіт келіссөзге келу жөніндегі ұсынысын ұнатпады. Қытай соғысқа дайындалып жатты. Бірақ бұл жоспар іске асырылмады. Өйткені оларға 714 жылы тибеттіктер шабуыл жасады. Түркілер тыныс тапты. Әйтсе де, империялықтар ұсақ тайпаларды айдап салып, арандатып отырды. Білге қаған өздерін үнемі сатып кетіп, қауіп төндіре берген ұйғырларға қарсы жорыққа аттанды. Сөйтіп, оларды бағындырды. Одан соң Білге қаған татабтардың аттарын тартып алып, ойсырата жеңіліске ұшыратты. Осыдан кейін түркі әскері жұмылған күшке айналды. Осы кезде Яштар түмен қарлұқтарды талқандады. Солтүстік Жоңғария түркілердің қол астына кірді. 717 жылдың аяғында қала қағанатқа бағынды.
Енді қағанаттың алдында не істеу керек деген сауал туды. Сол кезде Білге қаған, Тоныкөк, Күлтегін сансыз көп ұрыстардан кейін түркі халқы өзді-өзіне келу үшін бейбіт өмірді қалпына келтіру керек деп шешті. «Уақыт ұтқылары келіп тұр», — деп, Қытай Білге қағанның бейбітшілік жайындағы ұсынысын қабылдамай тастады. Түркілердің сол уақыттағы стратегиялық мұраты қорғаныс болды да, ол саясат пен идеология астарында өзін Қытайға қарсы қоюшылық жатқан еді. «Ұлы үштіктің» арқасында түркілер 722 ж. қытайларды талқандады.
Білге қаған түбінде Қытаймен бейбіт қатынас орнатты. Бірақ қытайлықтар мұны онша құптамады. Сөйте тұра мәмілеге келуге мәжбүр болды. Осылайша Білге халқын 722–741 жылдар арасында 20 жыл бейбіт өмірмен қамтамасыз етті. Екі ел арасындағы бұл тыныштық Білгенің алғыр саясаты арқасында орнады.
