Кірыла Тураўскі займае выключнае месца ў беларускай гісторыі. Манах-аскет, ахвярны пастыр, таленавіты пісменнік і прапаведнік, “другі Залатавусны”, як называлі Кірылу за красамоўства, стаўся адным з найбольш вядомых усходне-славянскіх духоўных дзеячаў ХІІ стагоддзя.
Жыццёвы шлях Кірылы Тураўскага, гэтага выдатнага сына нашай зямлі пачаўся ў старажытным Тураве. Родны горад Кірылы быў сталіцай моцнага княства і адным з галоўных агменяў усходне-славянскай асветы. У багатых тамтэйшых кнігазборах захоўвалася рукапіснае Тураўскае Евангелле XI ст., самая старажытная з вядомых вучоным кніг, створаных у Беларусі.
"Жыццяпіс" Кірылы Тураўскага не паведамляе дакладных датаў пачатку і канца яго зямной дарогі. Вядома, што ён быў сынам багатых бацькоў, але "богатества" і "славы тленныя мира сего" яго не вабілі. Спачатку ў бацькоўскім доме, а потым у мясцовым епіскапскім манастыры будучы пісьменнік атрымаў высокую адукацыю, засвоіўшы веды і ідэі і візантыйскага, і рымскага свету.
Зачыніўшыся ў высокай драўлянай вежы, што стаяла на прыпяцкім беразе, малады манах маліўся і тварыў. З-пад ягонага пяра выходзілі натхненныя аповесці, "словы", прыпавесці (прытчы), пасланні і павучанні. Ужо ў гэтым часе да Кірылы прыйшла літаратурная слава. Яго творы перапісвалі, чыталі і вучылі на памяць ва ўсіх усходне-славянскіх княствах.
Нут, в египетской мифологии богиня неба, дочь бога воздуха Шy и богини влаги Тефнут, сестра-близнец бога земли Геба. Нут является одним из божеств гелиопольской Эннеады. В древнейших представлениях египтян Нут была небесной коровой, родившей солнце и всех богов. Как защитница и покровительница мертвых, возносящая их на небо, богиня часто изображалась на саркофагах.
Вопреки воле Ра Нут вышла замуж за брата. Ра так сильно разгневался, что приказал Шу разделить близнецов. Шy поднял Нут вверх — так образовалось небо, а Геба оставил внизу — так образовалась земля. Ярость Ра была велика, и он повелел, чтобы Нут не могла зачать дитя ни в один из месяцев года.
Бог Тот ее. Он пригласил луну сыграть с ним в шашки, одержал победу и взял в качестве приза лунный свет, чтобы создать пять новых дней. В каждый из этих дней Нут зачинала дитя: Осириса, Сети, Исиду, Нефтиду и Гора. Другой миф повествует о том, как Нут Ра удалиться от людей, когда он разочаровался в их деяниях. Приняв образ коровы, она усадила Ра себе на спину и стала подниматься в небо. Но чем выше она поднималась, тем больше кружилась ее голова, и oнa призвала четырех богов, чтобы те держали ее ноги. Эти боги и стали столпами небесными. Нут называли "огромной матерью звезд, рождающей богов".
