Тридентский собор (получивший своё название по латинскому названию города Тренто – Тридентум) рассматривал темы Священного Писания, Первородного греха, Божественной благодати, семи таинств Католической церкви, организации монашеских орденов и чистилища. Постановления собора закрепили традиционные догматы Католической церкви. Высшие церковные иерархи подтвердили символ веры, утверждённый на Никейском соборе (4 век), признали каноническим перевод Библии на латинский язык («Вульгату») и включили в состав Священного Предания второканонические книги. Тридентский собор подтвердил верховенство папы над собором, увеличил власть епископов в их епархиях, ужесточил дисциплину монашеских орденов. По итогам собора было составлено «Тридентское вероисповедание», отныне объявленное единственно верным. Это вероисповедание сразу же приняли в Португалии, Савойе и Венеции, Филипп II Испанский (1556 – 1598) принял его с некоторыми оговорками касательно прерогатив испанской короны в деле назначения епископов и вмешательства в церковную юрисдикцию. В Речи Посполитой решения Тридентского собора были одобрены на Петроковском синоде в 1577 году. Французы официально не признали их, однако галликанское духовенство на генеральном собрании 1615 года постановило присоединиться решениям, принятым в Тренто.
Ислам діні қазақ даласына VIII ғасырда келді. Тараз қаласының маңындағы араб әскербасы Зияд ибн Салих пен Қытай қолбасшысы Гао Сяньчжидің арасында болған Атлах шайқасында араб әскері жеңіске жетіп, Жетісу мен Шығыс Түркістан жерлері азат етілді. Араб әскерінің бұл жеңісі Орта Азия жерінде ислам дінінің тарауына басты себеп болды. Әсіресе, Қарахандар дәуірінде қазақ мәдениеті гүлденіп, әлемдік өркениеттің дамуына үлес қосты. Ислам діні – адамзат тарихы мен өркениетіне айрықша үлес қосқан ең ұлық дін. Оның туы желбіреген жерлерде әрдайым білім мен ғылым дамып, адамзат медениет пен парасаттың шыңына көтерілген еді.
Объяснение:
Қазақ хандығының құрылуындағы Ислам дінінің рөлі (ХV-ХVIII ғғ.). Қазақ хандығы құрылғанынан бастап мұсылмандық құқықтық нормалaрынa жүгінді. Бaрлық қaзaқ хaндaры Керей мен Жәнібектен бaстап ең соңғы қaзaқ ханы Кенесары шариғатқа жүгініп билік жүргізген. Мәселен Қасым хан мен Есім хан негізін салған заңдар шариғатпен үйлесіп жатты. Оған Тәуке ханның «Жеті Жарғысы» дәлел бола алады. «Жеті Жарғы» заңдар жүйесінде дін таратушы қожалардың әлеуметтік дәрежесін ерекшелеу ислам дінінің жоғары әлеуметтік ықпалын көрсетеді. Осындай заңдық құжаттардағы әкімшілік, қылмыс және азаматтық құқық нормалары айтарлықтай дәрежеде шариғатқа негізделген.
