1. Государство римлян после изгнания последнего царя Тарквиния Гордого вместе с семьей стало называться:
а) империей; б) царством; в) республикой; г) диктатурой, Д) монархией.​

1/  20 ғ-дың 40-жылдарынан басталған ғылыми-техникалық революция барысында ғылымның өндіргіш күшке айналу үрдісі қарқын алып, елеулі нәтижелерге қол жетті: ең бастысы, еңбектің жай-ахуалы, сипаты мен мазмұны, өндіргіш күштердің, еңбек бөлінісінің құрылымы өзгеріске ұшырап, еңбек өнімділігі күрт өсті, сол арқылы қоғам өмірінің өзге салалары, әсіресе, адамдардың мәдениеті, тұрмысы, психологиясы жетіліп, табиғатпен қарым-қатынасы айқындала түсті.

2/ ХХ ғасырдың бірінші жартысында капитализмнің дамуы шаруашылық шегінде дүниежүзі елдерінің арасындағы тығыз байланыс орнауына алып келді.

3/ Модернизмнің негізгі бастауы ретінде

А.Бергсонның - интуитивизмі,

Э.Гуссерльдің - феноменологиясы,

З.Фрейдтің психоталдауы

С.Кьеркегор, М.Хайдеггер, К.Ясперс, Н.Бердяев, т.б. - экзистенциализмі танылды.

Импрессионизм- алғаш рет Францияда 19 ғасырдың 2-жартысы мен 20 ғасырдың басында өнерде қалыптасқан ағым. Импрессионизм өкілдері өмірді әсерлі бейнелеуге ұмтылды.

Бейнелеу өнерінде импрессионизмның алғашқы белгілері 19 ғасырдың 60-жылдары суретшілер Делакруа, Констебл, Тернер шығармаларында көрініс тапты. Импрессионизмнің негізін француз суретшілері (К.Моне, О.Ренуар, Э.Дега) қалады.

Авангардизмнің пайда болуына философияда постклассикалық ағымның (Шопенгауэр, Ницше, Бергсон,Хай-деггер, Сартр т.б.)

1. Реорганизация местного управления.2. Судебная реформа.3. Военная реформа.4. Реформы в сфере образования и печати.5. Значение реформ.6. Александр III.7. Изменения в системе местного управления.8. Изменения в области образования и печати.

Основные направления и этапы.

К середине XIX в. явственно про­явилось отставание России от передовых капиталистических государств в экономической и социально-политической сферах. Международные события середины века показали ее значительное ослабление и во внешнеполитической области. Поэтому главной целью внутренней по­литики правительства во второй половине XIX в. было приведение эко­номической и социально-политической системы России в соответствие с потребностями времени. Одновременно внутренняя политика была направлена на сохранение самодержавия и господствующего положения дворян.

На внутреннюю политику оказывали влияние многие факторы: по­ступательное экономическое развитие (укрепление капиталистического уклада), изменения в социальной структуре (появление новых классов и социальных слоев), мощный подъем общественного движения.

Во внутренней политике России второй половины XIX в. выделяют­ся три этапа. Первый — подготовка и осуществление крестьянской ре­формы. Второй — проведение реформ 60-70-х годов. Третий — измене­ние в 80-90-х годах правительственного курса, усиление в нем консер­вативных тенденций