Ерте орта ғасырлар — Батыс Рим империясының құлдырауынан кейін басталған еуропалық тарихтың кезеңі. Шамамен 476-1000 жж. аралылығында 5 ғасырға созылған. Ерте ортағасырлар кезеңінде Халықтардың ұлы қоныс аударуы орын алған, викингтер пайда болған, Италияда остготтардың, Аквитанияда вестготтардың патшалығы құрылған, сонымен қатар гүлденген уақытында Еуропаның үлкен бөлігін алып жатқан Франк мемлекеті де бой көтерген. Солтүстік Африка мен Испания Араб халифатының құрамына кірген, Британдық аралдарда көптеген англдардың, сакстердің, кельттердің кішкентай мемлекеттері пайда болған. Скандинавияда, онымен қоса Еуропаның орталық және шығыс бөлігінде, Ұлы Моравияда да мемлекеттер құрылған.
Социальный состав населения России (Московского царства) в XVI веке выглядел следующим образом:
Высшая знать, князья, семейство Рюриковичей, а также Старицкие, например.
Боярство. Бояре могли быть воеводами, они принимали участие в управлении страной (боярская дума).
Дворяне. Служилые люди, поместная кавалерия, привилегированные. Получали за службу поместье.
Немногочисленное чиновничество, дьяки, например. Они служили как писари, работали в приказах.
Служилые люди. Стрельцы (с 1550 года), пушкари.
Казачество. Казаки жили по окраинам страны, на Дону, Волге, Яике. Они могли служить и царским войскам и воевать с внешними противниками (хан Кучум, крымский хан), а могли и ограбить какого-нибудь купца или посла.
Духовенство. От патриарха (с 1589 года) до сельских священников.
Крестьяне. Большая часть населения, около 90%, они могли быть крепостные, государственные, монастырские.
Городское население, посадское, ремесленники в основном. В Москве они могли работать на Литейном дворе.
Купечество. Оно было отдельным сословием, самые известные купцы, например, Строгановы, они осваивали Пермский край.
