Які традиції мали лицаррі​

Қыран құс - көңіл ашар - жүйрік тазы,

Жігітті мұңайтады малдың азы.

Әркім-ақ жамандыққа көңіл берді,

Тыятын болмаған соң мүфти қазы.

Сөзі бар замананың теріс қақпай,

Жара бір-біріне айтқан назы.

Тұйғынға күшігендер ауыз салып,

Жем болып-қарға ұзаққа қоңыр қазы.

Басшымыз ел пайдасын сөйлемейді,

Білгіштер мұндайлыққа емес разы.

Көптен-көп іздегені - бүліншілік,

Қанша айтып таусылмайды еш аразы.

Данышпан, өтпей сөзі, шаһбазлардың,

Барады босқа кетіп қысы-жазы.

Ғақылсыз, аңқылдама құлап жарға,

Көбі - әркімнің аузында, өзінде - азы.

Әлі жүр біздің қазақ қоршылдықта,

Қор болып өрге баспай өнерпазы.

Әр істі ойлау керек әуел бастан,

Не пайда өнері жоқ жігіт, жастан?

Мәз болма мұнарланып көрінгенге

Кісі жер жемісі жоқ, тау мен тастан.

Дос қой деп, ішкі сырын түгел айтып,

Опық жеп жүрген жан көп аңдамастан!

Бір өрттен қалмайтұғын қалың қаудай,

Баянсыз, бақ-дәулетке болма мастан!

"Жау қайда - жар астында",- деген сөз бар,

Аяқты, баспа қадам, байқамастан.

Көз тігіп қарағанмен, көңіл бермес,

Не пайда нұр сипатты,сүмбіл шаштан?!

Біреуге селбесейін деп ойласаң,

Өзіңді жұтып қояр шайнамастан.

Сөз жөнін құрбыларға айта қалсаң,

Күн бұрын, ашуланар, ойнамастан.

Зиянға біздің қазақ аяқ басар,

Соқтығып өз пайдасын ойламастан,

2

Жігіттер, жақсы қайда үлгі шашқан

Жүдеген мұңлылардың көңілін ашқан?!

"Анау озық, мен кейін қаламын",-деп,

Кез салып, бірін-бірі шамаласқан.

Сүрініп ат аяғы кетер болса,

Дұшпан түгіл, досың да табаласқан.

Бұл жұртта сұмырай нәрсе толып жатыр,

Өтірік, ұрлық, өсек араласқан.

Өңшең сәурік, текешік, бұқашықтар,

Бір-бірін соғып, шаншып, жараласқан,

Жақсыны өзі болған, көре алмаған,

Өрт қойып жан-жағынан қамаласқан.

Ақылшы шықты бізге үй басынан,

Өзі боп өз үйінде(ойында) жұрттан асқан.

Биге - пара, байларға өсім болды,

Бой тартып, арамдықтан, бар ма қашқан?!

"Сен кімнен қорқасың?!"- деп, жел береді,

Кісі жоқ, қой дейтұғын, жұртты басқан, "

Пәленше солай дейді, мен қайтем?!"- деп,

Жылқыша изеп басын, ақылдасқан.

Біреудің адасуын біреу қоттап (құттап),

"Пәлі,- деп, - бәрекелді!",- мақұлдасқан.

1)династия Романовых не запятнала себя себя ничем в период Смуты, не перебагала , как другие, к лагерям Лжедмитриев.
2)Михаил Романов был молодым, неопытным, т.е. через него бояре хотели править сами.
3)он был действительно удобен для всех:для церкви тем, что его отец был патриархом, для бояр-своей неопытностью, эту кандидатуру поддерживали и казаки.
как правильно высказался Ключевский:"он был не а удобнейший.Его фигура представляет собой классический компромисс. Он был удобен всем и каждому. Поскольку Романовы - один из самых знатных и старых боярских родов (причём среди них были и жертвы опричнины и сами опричники, следовательно, он гарантировал безопасность сторонникам и противникам Бориса Годунова) , он был удобен для бояр. Казачество видело в нём сына своего "патриарха" Филарета (Тушинский лагерь) , значит, амнистия была им обеспечена. В своё время значительная часть дворянства поддержала польского королевича Владислава, а Филарет возглавлял делегацию в Польше. Этот факт мог бы вспомнить кто угодно, но только не Михаил, т. к. Филарет - его отец. Таким образом, для дворянства Михаил был не менее удобен, чем для других сословий в России. Для крестьянства и посадских людей новый царь был символом независимости и православной веры.
Михаил Романов дал обязательство, подтверждённое "крестоцеловальной записью" не править Земским Собором и Боярской Думой.
Романовы устроили всех - таково свойство посредственности. Страна нуждалась не в ярких личностях, а в людях спокойно и настойчиво вести консервативную политику. Почти на целый век оказалась отложена модернизация страны.