ответ:
спорят о пути развития россии и его закономерностях, однако неизменным остается тот факт, что россия - это особенная, уникальная страна, которая после 1917 года сумела объединить вокруг себя соседние страны и создать империю, занимавшую 1/6 часть суши. и эта огромная сверхдержава, , развалилась в 1991 году, оставив после себя десяток стран с разваленной , сложными национальными отношениями и миллионы людей, для которых распад страны явился настоящей трагедией. попробуем проследить определяющие события того времени и последствия распада .
после ухода в 1982-1985 гг. брежнева и других геронтократов его поколения с политической сцены реформистские силы вырвались наружу. в партийные и государственные органы пришли представители поколения, которое не знало страха репрессий, угнетавшего их отцов и дедов. они имели хорошее образование, иные представления о социально-политических правах, уровне и нормах жизни. эти новые руководители стали инициаторами реформ или так называемой «перестройки». основных целей у этих преобразований было две. во-первых, сохранить за статус сверхдержавы, приобретенный в ходе холодной войны; во-вторых, в определенной степени демократизировать государством и объявить широкую гласность. это делалось для того, чтобы придать новый импульс и уберечь державу от краха. здесь стоит отметить, что к середине 80-х годов страны находилась в состоянии кризиса, который был обусловлен многолетней неэффективной политикой, проводимой руководством страны. это к истощению государства, дискредитации социалистического способа производства и всей мировой социалистической системы.
м.с.горбачев, начавший перестройку, скорее всего не имел определенного плана действий. он делал крен то к консервативному аппарату партии, то к интеллектуалам-модернизатором, который на тот момент являлись главной силой перестройки.
рассмотрев реформы горбачева, можно увидеть какую роль они сыграли распаде .
вслед за освобождением из ссылки сахарова в 1986 г. горбачев разрешил гласность в области искусств и средствах массовой информации. воспользовавшись этим, интеллигенция постепенно разрушила миф вокруг эпох сталина и брежнева, реабилитировала хрущева, бухарина и нэп, отважилась критиковать даже ленина и маркса. к 1989 г. вся советская система утрачивает свою легитимность: советская сведена к веренице трагических ошибок, а современная действительность изображалась как полный и социальный крах. в итоге «научная» идеология и закономерности, на которых зиждился режим, были совершенно дискредитированы под натиском гласности.
следующая реформа – реформа государственного 1989 г. предполагала создание параллельной власти – съезда народных депутатов. она была связана с тем, что существующий партийный аппарат не поддавался перестройке. перед участниками съезда ставилась модернизации и системы страной. но и здесь проявились последствия гласности, объявленной 3 года назад: дебаты транслировались по телевидению, таким образом, критикам советской действительности давалась возможность довершить «демистификацию» системы.
в 1988 г. была проведена реформа по ограничению либерализации . некоторые называют сложившуюся в результате систему полунепом, который создал основу для формирования предприятий в форме кооперативов, и в определенной степени способствовал введению на государственных предприятиях. но такая политика не создала настоящего рынка и не ввела подлинной частной собственности.
таким образом, к концу 80-х годов в стране нарастает общеполитическая нестабильность, нарушаются хозяйственные связи между регионами, республиками и предприятиями, происходят массовые остановки производства по причинам. возрастает потребительского рынка и денежных доходов населения в связи с неоправданным ростом доходов отдельных его групп. в стране усиливаются инфляционные процессы, наступает хаос. в связи с этим в 1989 году в норильске, на урале, в кузнецком и печорском угольных бассейнах происходят шахтерские забастовки. вместе с этим совместные предприятия и акционерные общества, кооперативы вывозят за рубеж нефть, уголь, черные, цветные, редкоземельные металлы, лес, пушнину, золото, алмазы. в стране нарастал товарный дефицит, который повлек за собой разнообразные финансовые махинации и, как следствие, недовольство населения.
существовало.
Повесте кішкентай Қожаның мектеп жасындағы бастан кешкен әр түрлі қызықты оқиғалары жайлы баяндалады. Ол қанша бұзықтық жасаса да жақсы адам болуға талпынысы бар. Өзінің жасаған бұзықтығының бәрі әкесіз өскендігінен деп ойлайды. Қожа өзінің мінезін, тәртібін өзгертуге тырысады. Әңгімеде Қожаның балалық махаббаты да үлкен рөл ойнайды. Ол сыныбындағы үлгілі, тәртіпті әрі сабағын үздік оқитын Жанар деген қызды жақсы көреді. Тіпті кей кездері Жанарға арнап өлең де шығарады. Жанарды әрқашан көргісі келіп тұрады. Қожа жазушы болуды армандайды.
Қожа — Шын аты Қожаберген. Бір сыныпта екі Қожа болғандықтан, шатастырмас үшін оны "Қара Қожа" деп атайды. Кейде келемеждеп, «Қара Қожа» деудің орнына «Қара Көже» дейді. Фамилиясы Қадыров. Бір кезде «Қадырұлы» деп те жазып жүрді. Шашы қайратты. Бойы - орта бойлы, әжесі "әкең тәрізді сұңғақ боласың" дейді. Мектепте дәрігер өлшегенде бір жүз отыз тоғыз сантиметр шыққан. Жасы он екіде. Бесінші сыныпты бітірген. Арманы: оқу бітіріп, ер жету, университетке түсу. Жазушы болу.
Жанар — Қожамен бірге оқиды. Қожаның ойынша "кластағы ең бір ақылды қыз. Сұлу." Дауысы әдемі, ән салады. Басына үкілі тақия киіп, мың бұралып «Қамажайға» билейді. Өнерлі қыз. Сыныптағы бірінші үздік оқушы.
Сұлтан — ол Қожаның жан досы. Бойы ұзынша арық келген жігіт. Қожадан екі-үш жас үлкен. Әкесі Сүгір жылқы бағады. Бірақ ол біраз жыл бұрын оқуды тастап кеткен және жаман қылықтарға әуес.
Қаратай — көрші колхоздағы комбайншы. Қаратайдың әйелі дүние салған. Ол Қожаның анасына үйленбекші. Қожа оны жек көреді.
Жантас — Ол Қожамен бір сыныпта оқиды. Жантас пен Қожа бір бірін ұнатпайды. Себебі Жантас Қожаны үнемі «Қара көже» деп мазақтайды және екеуі де Жанарды ұнатқандықтан үнемі сөзге келіп қалады. Сол себепті өз сыбағасын алады.
Майқанова — Қазақ тілі пәнінің мұғалімі (Майқанова Сәбира). Қожа оқитын сыныптың жетекшісі. Ол адамгершілігі мол әрі ақылды ұстаз.
Әжесі — Қожаны қанаттыға қақтырмай, тұмсықтыға шоқтырмай қызғыштай қорғап өсіреді. Өзінің ерке немересін еш жамандыққа қимайтын жанашыр жан.
Анасы — Қожаның анасының аты — Миллат. Ол ақылды, тәрбиелі адам. Ауылдың үлкен-кішісінің бәрі бірдей алдынан қия басып өтпей, хан көтеріп, құрметтеп тұрады. Екі бірдей сайлауда қатарынан аудандық советке депутат етіп сайланған.
Сәйбек қарт — Мектеп күзетшісі. Ол Қожаның әкесі Қадырдың досы, әкесі туралы көп білетін әрі Қожаға ақыл айтқан кісі.
Оспанов — зоология пәнінің мұғалімі. Қожаның жақсы көретін мұғалімдерінің бірі. Ол Қожаның әкесінің көзі тірі кезіндегі жан досы болған.
Жақанов — Қожаның сыныптасы.
А.Михайловна — Толық аты: Анфиса Михайловна. Орыс тілі пәнінің мұғалімі. Қожаның айтуынша, "мұғалімдердің ішіндегі алтын адам".
Сүттібайдың Қожасы — Қожаның сыныптасы. Сүттібайдың үлкен баласы. Бір сыныпта екі Қожа болғандықтан, шатастырмас үшін оны өңіне қарап "Сары Қожа" деп атайды.
