Напилите эссе на тему « какие идеи не близки? Консервативные,либеральные и социалистические? Или эссе на тему «Почему либеральные и и консервативные идеи не близки?»

Ғылыми-техникалық революция (ҒТР) деп атаған құбылыс ғылымды қоғамдық өндірістің жетекші даму факторына айналдыру негізінде өндіргіштік күштердің түбегейлі, сапалы қайта құру болып табылады. Ол адамзат тарихында ғылым мен техника пайда болғаннан бері өндіргіш күштерді ұдайы жетілдіруге себепші болған ғылыми-техникалық революция дегеніміз- белгілі бір уақыт аралығында дамудың жаңа сатысына көтерілуге себепші болған сапалық өзгерістердің жедел қарқынмен жүруі. Дүниежүзі аймақтары мен елдердің ҒТР дамуы түрліше деңгейде өтуде. Жоғары дамыған елдерде XX ғасырдың 80-90 жылдардан бастап ҒТР-дің дәстүрлі үлгісінен басқа қазіргі заман тармағы дүниеге келді. Дәстүрлі ҒТР өндіріс пен адамзаттың жаңа тауарларға, технологиялар мен қызмет түрлеріне деген сұранысын қамтамасыз етеді. Жаңа үлгінің басты мақсаты дәстүрлі ҒТР-дің дәстүрлі үлгісінен басқа қазіргі заманғы тармағы дүниеге келді. Дәстүрлі ҒТР өндіріс пен адамзаттың жаңа тауарларға, технология мен қызмет түрлеріне деген сұраныс қамтамасы етеді. Жаңа үлгінің басты мақсаты дәстүрлі ҒТР-дің адамның өмір сүру ортасы мен денсаулығына тигізетін кері әсерінің орнын толтыру немесе жою болып табылады. Адам өмірін қорғауға бағытталған бұл шаралар өте мол қаржыны қажет өте мол қаржыны қажет еткендіктен, таралу ауқымы бірнеше елдің аумағынан аспай отыр.

В истории, написанной «победителями» в XVI в. и, к сожалению, до сих пор (начало XXI в.) тиражируемой некоторыми авторами, происходит подмена возможных альтернатив в развитии страны в середине и второй половине XVI в.:
а) в современной учебной литературе нередко можно встретить тезис о том, что в XVI в. выбор был между централизацией (опричниной) и сепаратизмом (политикой бояр). С этих позиций сделанный Иваном Грозным выбор был правильным, прогрессивным: лучше централизация (опричнина), пусть и проведенная варварским чем ослабление центральной власти, сепаратизм, которые вели к гибели государства;
б) мы считаем, опираясь на работы вышеназванных исследователей, что в середине XVI в. Россия стояла совсем перед другим выбором. Реформы Избранной рады и политика опричнины – это два разных формирования централизованного государства. Как показали С. Б. Веселовский, А. А. Зимин, Н. Я. Эйдельман, В. Б. Кобрин и другие, ни боярство, ни дворянство в тот период не отстаивали идеи ослабления центральной власти. Таким образом, выбор общества состоял в следующем: 1) сословно-представительная монархия, то есть сильная центральная власть, хотя бы частично ограниченная парламентом, местным самоуправлением, законом (правами и свободами элиты) плюс некоторая свобода частного предпринимательства в экономике (предбуржуазный путь развития). Именно по этому пути в XV–XVI вв. пошли наиболее развитые страны Западной Европы, в этом же направлении повели Россию в 50-е годы XVI в. деятели Избранной рады. Или: 2) самодержавие – никем и ничем неограниченная монархия плюс крепостное право. Россия в силу ряда объективных и субъективных причин выбрала второй путь.