Сұлтан (араб. - билік) - бірнеше тарихи мағынасы бар ислам мемлекеттеріндегі билеуші атағы. Егер мемлекетті сұлтан басқарса, онда мемлекет деген сөздің орнына сұлтанат сөзі қолданылады.
Құранда «сұлтан» сөзі биліктің абстрактілі түсінігін білдіреді; Исламның алғашқы ғасырларында мұндай маңыздылық болған. Кейінірек бұл термин имамға, діни билікке қарама-қарсы, зайырлы биліктің жалғыз өкілін білдіре бастады. Бұл мағынада бұл сөзді алғаш Мұхаммед ат-Табари халиф аль-Мутамидтің інісі Муваффакқа қатысты қолданған (б. З. 262 ж. 875-876 жж. Оқиғалары).
