ответ:Шымбұлақ — Алматы маңындағы Іле Алатауы шатқалының 2510 метр биіктігінде орын тепкен тау-шаңғылық курорты. Талғар асуының бөктеріндегі бұл спорттық кешен 1954 жылдан бастап тау шаңғысы спортшыларының сүйікті орнына айналған. Алғашқыда бұл кешен кеңес тау шаңғышыларының олимпиадаға дайындық базасы ретінде құрылған. Жарыс жолының ені 25 метр, еңістігі 11-29 градустардың аралығында, сондықтан шаңғышылардың ең жақсы жылдамдық көрсетуіне қолайлы. Техникалық сипаттамасы жағынан Еуропаның ең жақсы жарыс жолдарынан кем емес, көп жағдайда (қарының сырғанақтық сапасы бойынша) олардан артық.
Кешенді жаңа жөндеу бойынша жалпы ұзындығы 6 шақырымнан екі есеге ұзартылды. Ал ені ең негізгі бөліктерінде 10-20 есеге кеңейтілген. Тау шаңғы трассаларының бойына қар зеңбіректері орнатылған, аспалы жолдардың болат арқандары жаңартылған. Алдағы күндері шаңғы жолдарын Қарлытау мұздығына дейін ұзарту көзделген. Осы шаралар іске асқаннан кейін шаңғы трассасының ұзындығы бойынша Шымбұлақ әлемдік жетекші курорттарымен теңесетін болды. Сондай-ақ, қонақ үйлер қайта жасақталып, мейрамханалар мен дүңгіршектер, боулинг, спа-орталықтар құрылады. Осы жұмыстардың барлығы 2011 жылғы Азия ойындарының қарсаңында аяқталмақ.
Шымбұлақ
Сонымен бірге мұнда соңғы үлгідегі уақыт өлшейтін құралдар, әлемдік жоғары деңгейдегі жарыстарды өткізуге лайықты ақпараттық көрсеткіштер қойылады. Тау шаңғысы мен сноубордтың халықаралық мектептері бой көтермек. 2000 автокөлікке арналған жерасты автопаркингтер, Медеу мен Шымбұлақ арасында жүретін 4,5 шақырымдық аспалы жолдар салынған. Осы жолдар арқылы тау шаңғысы кешеніне он бес минутта көтерілуге болады. Болат арқандарға секундына 5 метр жылдамдықпен жүретін 115 кабина орнатылады, яғни, олар бір сағатта 2000 адамды тауға көтермек. Курортқа балаларын алып келетін туристерге ыңғайлы болу үшін, «бэби-лифт» - көтергіші бар балалар алаңы да жасалып қойылған. 2510 метр биіктікке орналасқан бұл кешеннен таудың кереметтей көріністері, жұмсақ климаты мен шуағы мол күндерінің көп болуы, қар қабатының ұзақ уақыт жатуы (желтоқсан мен сәуір аралығында) – бұл жерге туристер мен тау шаңғы спорты әуесқойларының легін өзіне баурап тартатын болады. Мұнда демалыстың басқа түрінен гөрі, айдындай тайғанақ мұз жолдарын қалайтын шаңғышылар, шеберліктерімен деміңді ішіңе алып таң қалдыратын, экстримальді секіретін және қилы бұрылыстар жасап түсетін батыл сноубордшылар келеді. Сөйтіп, Шымбұлақ қараша – мамыр аралығында шаңғы жарыстарын өткізетін, шаңғы тебетін мекенге айналса, жаз айларында қар жамылғысы бар тауларды тамашалайтын, туристер көп келетін, қалалықтар дем алатын тамаша орынға айналмақ.
Объяснение:
В 80-х годах XVII века походы жонгарских хунтайши на казахские земли возобновились, они стремились овладеть Южным Казахстаном и торговыми городами на Сыр-Дарье, а также территорией, по которой проходили важные караванные пути.
Казахская политическая система, основанная на широкой автономии субъектов, была прекрасно при к решению внутриполитических проблем. После реформ начала XVII века межобщинные и межсословные разногласия редко выходили за рамки судебных разбирательств и никогда не доходили до вооруженной борьбы. Однако в начале XVIII века резко изменилась внешнеполитическая ситуация, казахское же ханство, децентрализованное в результате реформ, оказалось не готовым к изменившимся внешним условиям.
В конце XVII и в начале XVIII в. производительные силы казахского общества развивались чрезвычайно медленно, производственные отношения по-прежнему являлись патриархально-феодальными. Кочевое и полукочевое скотоводческое хозяйство в значительной степени зависело от стихийных сил природы. Труд феодально-зависимых скотоводов-шаруа оставался малопроизводительным.
Экономический базис казахского общества — кочевое скотоводство — в значительной степени препятствовал созданию предпосылок для развития и упрочения государства на территории Казахстана.
В конце XVII—начале XVIII в. Казахстан оставался в основном политически раздробленной страной. Здесь существовали три жуза, состоящие иногда из нескольких ханств. Регулярные перекочевки с одного места на другое сдерживали развитие постоянных контактов между отдельными племенами и родами. Патриархально-феодальный быт, порожденный кочевым образом жизни, стимулировал воздействие центробежных сил: казахское общество распадалось на отдельные самодовлеющие и разобщенные группы родов, владетели которых не желали признавать над собой верховенство других феодалов. Страну раздирали межфеодальные усобицы. Различные султанские группировки соперничали между собой, борясь за верховную власть и за захват лучших пастбищных угодий. Распри поддерживались и разжигались среднеазиатскими ханами и особенно подстрекались джунгарскими хунтайджи. В результате тенденция к объединению замедлялась.
Неоднократные попытки отдельных ханов (Хакк-Назара, Тауке и др.) создать единое казахское ханство, объединив все казахские жузы, претерпевали неудачу в силу объективных причин, обусловленных самой природой кочевого обществ. Между казахскими жузами не сложилось устойчивых политико-экономических связей. Особенно слабы были связи Младшего и Средного жузов со Старшим.
Каждый жуз имел определенный район кочевок, регулируемый ни основе обычного права.
Для внутриполитической жизни казахских ханств первой трети XVIII в. характерны периодические объединенные собрания всех трех жузов, созывавшиеся для обсуждения вопросов, требующих общих решений. Здесь обсуждали вопросы, где зимовать, где летовать, как достигнуть спокойствия и как воевать. На совещаниях принимались решения по важнейшим экономическим и политическим вопросам, включая распределение кочевий, разбор межплеменных и межродовых конфликтов, вопросы войны и мира и внешних отношений.
Одним из более менее прочных объединений казахских жузов является объединение казахского ханства при хане Абылае, одной из величайших фигур того времени
