Проведите сравнительный анализ социалистической революции 1919 года в Венгрии и большевистской революции в России по самостоятельно подобранным критериям. Сделайте вывод.

Мезолит (мезо… және грек. lіthos – тас) — орта тас ғасыры, палеолит пен неолит аралығындағы тас дәуіріне жататын кезең. Бұл терминді 19 ғасырдың 70-жылдарының аяқ кезінде швед ғалымы О.М. Торелль енгізді. Еуропа мезолитті шамамен б.з.б. 9 — 5-мыңжылдықтарды, Таяу Шығыста ол б.з.б. 10 — 7-мыңжылдықтарды қамтиды. Ғалымдар арасында мезолиттің тарихи-мәдени, хронологиялық шегі жөнінде әртүрлі пікірлер бар. Материалдық мәдениеттің даму тұрғысынан қарағанда мезолит палеолиттің жалғасы болып табылады, бірақ бұл дәуірде өнім өндірудің алғышарттары қалыптаса бастайды, ол өз кезегінде мезолитті неолит дәуірімен тығыз байланыстыра түседі. Сондықтан бірқатар археологтар бұл термин орнына эпипалеолит (палеолиттен кейінгі), ал кейінгі мезолитке протонеолит сөзін қолданып келді. Кейбіреулері жоғары палеолит пен мезолитті қосып миолит деп , өсімдіктер мен жануарлар дүниесінің қазіргісіне жақын құрамы қалыптасады. «Мамонттық» жануарлар түрлерінің жойылуы тамакқ табудың бұрынғы әдістерін (камалап аулау және т. б.) жарамсыз етіп, тіршілік кұралдарын қамтамасыз етудің жаңа әдістерін жедел іздестіру қажеттігін тұгызды. Мейлінше елеулі фауналық өзгерістер болган бір аймақтарда егіншілік және мал шаруашылыгы элементтері пайда болып, баскаларында балық аулау және жинау — аңшылык кәсібі калыптасады. Әдебиетте мезолиттің мейлінше әp түрлі хронологиялық шеңберлері мен оның ерекше сипаттамалары бар. Қазақстан аумағының далалық өңірі үшін ең қолайлысы мезолиттің б. з. б. X — VII мыңжылдықтар бойы болуын мойындау керек. Садақ пен жебенің кеңінен қолданылуын, еңбек құралдарын дайындауда сына техникасының таралуын, халықтың орың ауыстыруының артуын мезолиттің ең жалпы ерекше белгілері деп санауға болады. Мәдени-шаруашылық үлгілердің және еңбек құралдарын дайындау технологиясы сипатының аймақтық ерекшеліктері археологиялык мәдениетті бөліп көрсетуге мүмкіндік береді. Тас ғасырының аяғына карай далалық-орманды далалық өңірдегі жабайы жануарлардың түр кұрамы едәуір артып: жылқы, коян, сутышқан, кұндыз, касқыр, түлкі, аю, кабан, елік, бұлан, қарақұйрык, киік, бизон, түр болды . Олардың арасында жануарлар үйірлерінің саны жеткіліктігіне байланысты сонау палеолит дәуірінде калыптаскан тобырлы түрде қамалап және қуалап аулау дағдысы жойылмады. Бірақ Қазақстан тұргындарының өмірінде аң аулаудың жеке әдістері жетекші маңыз алады. Алғашкы аншылар жоғарғы палеолиттің өзінде-ақ жайғаскан жерлерінен аңды қамалап аулауға тиімді орындарға қоныс аударды. Бұл табиғат аймақтарының ауысуына ғана емес, халык санының ұлғаюына да байланысты: аң аулайтын жер таршылық етіп, тұрғындардың бір бөлігі барған сайын алыс солтүстікке, Ертіс, Есіл, Тобыл, Торғай, Орал озендерінің аңғарлары- на қоныс аударады. Мезолиттік тұрактар осы кезге дейін палеолитгік орындар табылмаған жерлерде пайда болады. Сонымен бірге бүкіл Қазақстан аумағында осы кезге дейін жиырма шақты ғана мезолиттік тұрактар мәлім және солар ғана жақсы зерттелген, ал палеолитгік (неғүрлым ертедегі) тұрактардың қазірдін өзінде тіркелгені жүзден астам. Бұл тұрғындар санының кемігенін білдірмейді. Ежелгі адамның өмір салты өзгерді, олар неғүрлым жиі қозғалып, аң аулауға қолайлы алаптарды іздестіріп жиі коныс аударып отырды. Сондықтан бүгінгі күні ортаңғы тас ғасырының тұрақтарын табуға байланысты қиындыктар туып отыр: өйткені олар көбінесе небәрі бір маусым ішінде ғана болып, олардың орнында материалдық калдыктар калмады деуге болады. Сонымен бірге б. өзара тығыз байланысты31. Маңғыстаудың мезолипіктүрағы (Кызыл- су- 1 және баскалар) мен Солтүстік-Батыс (Айдабол тобы

Завершение средневековой цивилизации в человечества связано с блестящим периодом культуры и , который носит название возрождения (или, если использовать общепринятый французский термин, ренессанса). это гораздо более короткая, чем античность или средневековье, эпоха. она носит переходный характер, но именно культурные достижения этого времени заставляют нас выделить его как особый этап позднего средневековья. возрождение дает культуры огромное созвездие подлинных мастеров, оставивших после себя величайшие творения и в науке, и в искусстве — .живописи, музыке, архитектуре, — и в . петрарка и леонардо да винчи, рабле и коперник, боттичелли и шекспир — лишь немногие взятые наугад имена гениев этой эпохи, часто и справедливо именуемых титанами возрождения за универсальность и мощь их дарования. великолепным памятником ренессансной архитектуры является собор святого петра в риме, образцом живописного совершенства до сих пор остается знаменитая картина рафаэля «сикстинская мадонна», а прекрасная музыка эпохи возрождения звучит и на сегодняшних сценах в исполнении современных музыкантов. именно эпохе возрождения мы обязаны созданием таких ставших для нас привычными жанров музыкально-драматического искусства, как опера и . невозможно представить себе современные нравственные ценности и принципы, если не учитывать, что их был заложен в гуманистической этике ренессанса. некоторые художественные образы, до сих пор задевающие за живое самого широкого читателя и получившие название «вечных», родились в период возрождения: вспомним, например, шекспировского гамлета или дон кихота сервантеса. знание возрождения составляет органическую часть в современном школьном образовании. интенсивный расцвет в значительной степени связан в этот период с особым отношением к античному наследию. отсюда и само название эпохи, ставящей перед собой воссоздать, «возродить» якобы утраченные в средние века культурные идеалы и ценности. на самом деле подъем западноевропейской культуры возникает совсем не на фоне предшествующего упадка. но в жизни культуры позднего средневековья столь многое меняется, что она ощущает себя принадлежащей к другому времени и чувствует неудовлетворенность прежним состоянием искусств и . прошлое кажется человеку возрождения забвением замечательных достижений античности, и он берется за их восстановление. это выражается и в творчестве писателей данной эпохи, и в самом их образе жизни: некоторые люди того времени прославились не тем, что создавали какие-либо живописные, шедевры, а тем, что умели «жить на античный манер», подражая древним грекам или римлянам в быту. античное наследие не просто изучается в это время, а «восстанавливается», и поэтому деятели возрождения большое значение открытию, собиранию, сбережению и публикации древних рукописей.. любителям древних памятников эпохи ренессанса мы обязаны тем, что имеем возможность читать сегодня письма цицерона или поэму лукреция «о природе вещей», комедии плавта или роман лонга «дафнис и хлоя». эрудиты возрождения стремятся не просто к знанию, а к совершенствованию владения латинским, а затем и греческим языками. они основывают библиотеки, музеи, школы для изучения классической древности, предпринимают специальные